اثر شوری آب بر عملکرد ارقام مختلف گندم در آبیاری بارانی
چکیده
به منظور مطالعه اثر شوری آب با روش آبیاری بارانی بر عملکرد ارقام مختلف گندم با اختلاط آب شور و شیرین، آزمایشی در سال زراعی 77-1376 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی رودشت اصفهان به صورت کرت های یک بار خرد شده، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در چهار تکرار اجرا گردید. کرت های اصلی به چهار تیمار آب (با هدایت الکتریکی آب متوسط 5، 7، 9 و 11 دسی زیمنس بر متر) و کرت های فرعی به چهار رقم گندم (مهدوی، کراس سرخ تخم، قدس و نیک نژاد) اختصاص یافت. هر تکرار آزمایش به ابعاد 30×15 متر بود که در رئوس شبکه 15×15 متری از آبپاش های نلسون با زاویه پاشش 360 درجه و به شعاع پرتاب آب حدود 15 متر قرار داشت. به منظور آبیاری کرت ها از روش تلفیقی بارانی آب شیرین و شور استفاده به عمل آمد. مقایسه میانگین داده های حاصل از اندازه گیری تیمارها به روش دانکن در سطح 5 درصد نشان داد که: تیمارهای مختلف کیفیت آب بر عملکرد دانه اثر معنی داری داشتند. عملکرد دانه با کیفیت آب 11 دسی زیمنس بر متر نسبت به 5 دسی زیمنس بر متر 50 درصد کاهش نشان داد. ارقام مختلف از نظر عملکرد اختلاف معنی داری نشان ندادند. ارقام مهدوی و نیک نژاد به ترتیب بیشترین و کمترین عملکرد دانه را به خود اختصاص دادند. میانگین وزن خشک اندام های ارقام در مراحل گلدهی و رسیدگی فیزیولوژیک اختلاف معنی دار نشان داد. رقم مهدوی بالاترین و رقم نیک نژاد کمترین وزن خشک را داشتند. میانگین وزن هزاردانه ارقام اختلاف معنی داری نشان داد و ارقام مهدوی و قدس به ترتیب بیشترین و کمترین وزن هزار دانه را داشتند. میانگین انباشت یون سدیم و پتاسیم در برگ پرچم مرحله گلدهی نیز اختلاف معنی داری نشان دادند. رقم مهدوی بالاترین انباشت یون پتاسیم و کمترین انباشت یون سدیم را در برگ پرچم داشت.