اثر غلظت زیرکشنده بوپروفزین و ایمیداکلوپراید روی واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید encarsia inaron (walker) (hymenoptera: aphelinidae)
چکیده
کاربرد سموم روی جمعیت آفات میتواند روی پارامترهای واکنش تابعی و بالطبع روی کارایی دشمن طبیعی اثر بگذارد. در این تحقیق اثرات دو حشرهکش ایمیداکلوپراید و بوپروفزین روی واکنش تابعی زنبور پارازیتوئیدencarsia inaron (walker) نسبت به تراکمهای مختلف پوره سن سه سفیدبالک پنبه (gennadius)bemisia tabaciدر شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. پارازیتوئیدهای ماده جوان (طولعمر کمتر از 24 ساعت) به مدت 48 ساعت روی برگهای خیار تیمار شده با lc25ایمیداکلوپراید، غلظت مزرعه ای توصیه شده بوپروفزین و آب مقطر به عنوان شاهد قرار گرفتند. سپس تراکمهای 2، 4، 8، 16، 32 و 64 پوره سفیدبالک پنبه روی برگهای خیار و در درون قفسهای برگی به مدت 24 ساعت در اختیار زنبورهای تیمار شده مذکور قرار گرفت. آزمایشات در 10 تکرار در دمای ثابت 1 ± 25 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 5 ± 70 درصد و دوره نوری 14 به 10 ساعت (روشنایی به تاریکی) انجام شدند. نوع واکنش تابعی با استفاده از رگرسیون لجستیک تعیین، و پارامترهای قدرت جستجوگری (a) و زمان دستیابی (th)توسط رگرسیون غیر خطی با استفاده از نرم افزارsas محاسبه شد. واکنش تابعی در شاهد و تیمارهای دو حشرهکش از نوع 2 بود. در تیمارهای شاهد، بوپروفزین و ایمیداکلوپراید، قدرت جستجو به ترتیب 0413/0، 0360/0 و 0373/0 بار در ساعت و زمان دستیابی 9727/2، 2738/1 و 0187/2 ساعت بود. حداکثر نرخ حمله (t/ th) به ترتیب 07/8، 84/18 و 89/11 تخمین زده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که حشرهکشهای بررسی شده اثر مضری روی کارایی جستجوگری e. inaron نداشتند.