بررسی اثر آموزش زندگی خانوادگی در کاهش تنیدگی والدینی مادران دارای کودکان اختلال یادگیری در خواندن و نوشتن
چکیده
چکیده: هدف اساسی این پژوهش بررسی اثر آموزش زندگی خانوادگی [1](fle) بر کاهش تنیدگی مادران دارای کودکان اختلال یادگیری خواندن و نوشتن میباشد. برای بهدست آوردن دادههای مورد نیاز تحقیق از طرح آزمایشی پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل استفاده شده است. بدان معنا که 60 نفر از مادران دارای کودکان اختلال یادگیری [2](ld) که بهطور تصادفی از جامعه آماری 154 نفر، مادرانی که از تاریخ 10/7/86 لغایت 1/10/87 به هنگام اجرای پژوهش به مراکز اختلال یادگیری در شهرستان رشت مراجعه کرده بودند و اختلال یادگیری کودکانشان توسط این مراکز تأیید شده بود، انتخاب گردیده و در دو گروه آزمایشی و کنترل گمارش تصادفی شدند. کلیه مادران قبل و بعد از اجرای متغیر مستقل (آموزش زندگی خانوادگی) 33 سؤال مربوط به تنیدگی والد را در چهار زیر مقیاس افسردگی، احساس صلاحیت، انزوای اجتماعی و سلامت والدینی از شاخص تنیدگی والدینی [3] (psi) متغیر وابسته را تکمیل کرده و برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون پارامتریک t استیودنت برای مقایسه دو گروه مستقل استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داده است به کمک برنامه و مدل آموزشی زندگی خانوادگی در پژوهش حاضر، می توان ویژگیهای مربوط به والد را که علت افزایش تنیدگی والدینی میشوند، تغییر داد. بدین معنا که افزایش مهارتهای مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال یادگیری از طریق محتوای برنامهای برای آشنایی مادر با فنون فرزندپروری از یکسو و با تغییر ادراک مادر از طریق محتوایی جهت آشنایی با اختلال یادگیری و ویژگیهای آن میتوان باعث کاهش تنیدگی، افسردگی و انزوای اجتماعی و بهبود احساس صلاحیت و سلامت مادران دارای کودک اختلال یادگیری خواندن و نوشتن شد.