مقاله

شناسایی مولکولی گونه های لیشمانیا جدا شده از بیماران مبتلا به لیشمانیوز پوستی در شهرستان پاکدشت، طی سال های ۹۳-۸۸

حسین پازوکی قوهه، hossein pazoki ghohe msc in parasitology, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران عبدالستار پقه، abdol sattar pagheh msc in parasitology, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مهدی فخار، mahdi fakhar associate professor, department of parasitology, molecular and cell biology research center, mazandaran university of medical sciences, sari, iranساری: کیلومتر 18 جاده فرح آباد، مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم(ص) ، دانشکده پزشکی غفور توکلی، ghafour tavakoli bsc in health, pakdasht health center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranکارشناس آزمایشگاه، مرکز بهداشت شهرستان پاکدشت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران عیسی نظر، eisa nazar msc in parasitology, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مریم کیانی، maryam kiani medical student, student research committee, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

چکیده

سابقه و هدف: در سال های اخیر موارد اسپورادیک لیشمانیوز پوستی از برخی مناطق شهرستان پاکدشت، واقع در جنوب شرقی شهر تهران، گزارش شده است. لذا هدف از این مطالعه، بررسی روند شیوع این بیماری و شناسایی گونه های لیشمانیا در شهرستان پاکدشت بود. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی از ابتدای فروردین ماه 1388 تا پایان آبان ماه 1393 بر روی افراد مشکوک به لیشمانیوز پوستی مراجعه کننده به آزمایشگاه مرکز بهداشت شهرستان پاکدشت صورت گرفت. تشخیص بیماری با تهیه اسمیر مستقیم از ضایعات پوستی و رنگ آمیزی گیمسا انجام گرفت. پس از استخراج dna کینتوپلاستی از روی اسلایدهای با روش فنل کلروفرم ایزوآمیل الکل، از روش pcr اختصاصی برای تعیین گونه انگل، استفاده گردید. یافته ها: از مجموع 96 مورد مشکوک بیماری، در 57 مورد (4/59 درصد) اجسام لیشمن شناسایی شد. از این تعداد، 37 نفر مذکر (9/64 درصد) و 20 نفر مونث (1/35 درصد) بودند. بیش ترین موارد بیماری مربوط به سال 1391 با 31 مورد (4/54 درصد) و مربوط به ماه های مهر و آبان بوده است. بیش ترین فراوانی (2/30 درصد) در گروه سنی کم تر از 10 سال و کم ترین فراوانی (6/13 درصد) در گروه سنی 10 تا 20 سال بود. هم چنین اغلب بیماران سابقه مسافرت به منطقه آندمیک سبزوار (استان خراسان رضوی) را داشته اند و شغل اغلب آن ها کارگری بود. در این مطالعه، گونه انگل شناسایی شده در تمام بیماران، لیشمانیا ماژور بود. استنتاج: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد که شهرستان پاکدشت کانون بیماری لیشمانیوز پوستی نبوده و ابتلا به این بیماری به دنبال مسافرت افراد به کانون های بومی بیماری صورت گرفته است.

اسناد مشابه