بررسی استرس گرمایی در یک معدن روباز سنگ آهن و ارتباط آن با استرین فیزیولوژیکی

محمد جواد جعفری، mohammad javad jafari professor, department of occupational health engineering, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranاستاد گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. حسن اصیلیان مهابادی، hassan assilian mahabadi associate professor, department of occupational health engineering, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranدانشیار گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. سهیلا خداکریم، soheila khodakarim assistant professor, department of epidemiology, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranاستادیار گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. غلام حیدر تیموری، gholam heidar teimori m.sc., school of public health, torbat heydariyeh university of medical sciences, torbat heydariyeh, iranکارشناس ارشد مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران

چکیده

مقدمه: استرس گرمایی در محیط های کاری روباز معدن سنگ آهن وجود دارد و می تواند باعث مشکلات بهداشتی و ایمنی کارگران شود. هدف از انجام این مطالعه بررسی استرس گرمایی در مشاغل یک معدن روباز سنگ آهن بر اساس شاخص دمای ترگویسان و ارتباط آن با استرین فیزیولوژیکی می باشد. روش کار: این مطالعه به صورت مقطعی در تابستان 1393 در معدن روباز، بر روی120 نفر نمونه مرد شاغل انجام گرفت. پارامترهای فیزیولوژیکی دمای عمقی و ضربان قلب براساس استاندارد iso9886 اندازه گیری شد و شاخص های استرین فیزیولوژیکی شامل psi و psihr با استفاده از فرمول محاسبه گردید. متغیرهای محیطی در طول شیفت کاری و نیز به طور هم زمان با پارامترهای فیزیولوژیکی اندازه گیری و ثبت شدند. شاخص دمای تر گویسان بر اساس استاندارد iso7243 و با استفاده از فرمول محاسبه گردید. با استفاده از نرم افزار spss22 تجزیه و تحلیل آماری انجام گرفت. یافته ها: میانگین شاخص دمای تر گویسان محاسبه شده برای افراد oc 9/29به دست آمد، واحدهای حفاری بیش ترین و کراشر و کارخانه کم ترین میزان شاخص دمای تر گویسان را دارا بودند (به ترتیب oc 6/31و oc 05/29). میزان مواجهه کارگران با استرس گرمایی بر اساس شاخص دمای تر گویسان در مقایسه با استاندارد در کلیه واحدهای کاری بالاتر از حدود مجاز توصیه شده تعیین گردید. بین شاخص دمای تر گویسان با شاخص های استرین فیزیولوژیکی رابطه معناداری وجود داشت (001/0>p). ضریب هم بستگی پیرسون بین شاخص دمای تر گویسان با شاخص استرین فیزیولوژیکی و شاخص استرین فیزیولوژیکی بر پایه ضربان قلب به ترتیب مساوی 658/0و 566/0 به دست آمد. نتیجه گیری: شاخص دمای تر گویسان هم بستگی بالاتری با شاخص استرین فیزیولوژیکی نشان داد و میزان استرس گرمایی در واحدهای کاری معدن بیش تر از حدود مجاز توصیه شده بود که باید تدابیری برای کنترل استرس گرمایی جهت مراقبت از کارگران اتخاذ شود.