تأثیر سطوح مختلف مخمر زنده در خوراک با کنسانتره زیاد بر روی عملکرد، ترکیبات خونی و وضعیت سیستم ایمنی بره های زندی
m. raghebian، department of animal science, faculty of agriculture and natural resources, science and research branch, islamic azad university, tehran, iran a. babaei yazdi، department of animal science, karaj branch, islamic azad university, karaj, iran n. dabiri، department of animal science, karaj branch, islamic azad university, karaj, iran a. hajimohammadi، department of animal science, faculty of agricultural science, university of guilan, rasht, iran p. hatami، department of animal science, faculty of agriculture and natural resources, university of tehran, karaj, iran a. raghebian، department of animal science, saveh branch, islamic azad university, saveh, iran j. shomeyzi
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مخمر به عنوان یک افزودنی خوراکی جهت بهبود عملکرد، سلامت حیوان و کاهش استفاده از آنتیبیوتیک در تولیدات دامی مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین آزمایشی با 27 بره نر از شیر گرفته زندی (با وزن اولیه 38/0±1/27 کیلوگرم) جهت بررسی تأثیر سطوح مختلف مخمر ساکارومایسز سرویسیه سویه sc47 در خوراک حاوی کنسانتره زیاد (85 درصد) بر روی عملکرد، پارامترهای خونی و وضعیت سیستم ایمنی انجام گرفت. برهها در 3 تیمار آزمایشی و در قالب یک طرح کامل تصادفی با 3 تکرار و 3 مشاهده در هر تکرار تقسیمبندی شدند. تیمارها شامل: 1. جیره پایه بدون مخمر (شاهد) 2. جیره پایه به همراه 3 گرم مخمر در روز به ازای هر بره (کم مخمر) 3. جیره پایه به همراه 5/4 گرم مخمر در روز به ازای هر بره (پر مخمر). مقایسه ماده خشک مصرفی نشان دهنده عدم وجود اختلاف معنیدار بین تیمارها تا پایان آزمایش بود (05/0p>). افزایش وزن روزانه در گروه پر مخمر بالاترین مقدار را در طول آزمایش داشت، اما تفاوتها بین تیمارها معنیدار نبود (05/0p>) و ضریب تبدیل غذایی نیز تأثیر معنیداری بین تیمارها نداشت. تفاوتها بین غلظت بعضی از نشانگرهای بیوشیمیایی پلاسما (پروتئین کل، گلوبولین و نسبت آلبومین به گلوبولین) معنیدار بود (05/0>p). بیشترین میزان پروتئین کل و گلوبولین در گروه کم مخمر مشاهده شد و تفاوت بین گروهها معنیدار بود (05/0>p)، به غیر از پروتئین کل در هفته دوازدهم (05/0p>). برههای گروه شاهد بیشترین نسبت آلبومین به گلوبولین را داشتند در حالیکه کمترین میزان آن در گروههای مصرفکننده مخمر مشاهده شد (05/0>p). اثر معنیداری در نتایج هماتولوژی مشاهده نشد (05/0p>). تفاوت معنیداری در گلبولهای سفید تشخیص داده نشد، به جز نوتروفیل باند که در گروه پر مخمر در هفته دوازدهم بیشترین مقدار را به خود اختصاص داد (05/0>p). نتیجه این که استفاده از مخمر زنده در خوراک حاوی کنسانتره زیاد میتواند عملکرد (به صورت غیر معنیدار)، غلظت نشانگرهای شیمیایی پلاسما (به صورت معنیدار) و پارامترهای هماتولوژی (به صورت غیر معنیدار) را در برههای زندی بهبود دهد.
پروبیوتیک­ها، به عنوان مکمل غذایی میکروبی زنده هستند که با ایجاد تعادلدر جمعیت میکروبی روده نقش موثری در رشد و فعالیت آنزیم­های گوارشی میزبان دارند. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثر سطوح مختلف مخمر Saccharomyces cerevisiae بر عملکرد رشد، ترکیب شیمیایی بدن و فعالیت آنزیم&s
سابقه و هدف: پرواربندی بره یکی از منابع مهم تولید گوشت قرمز در کشور است. این حرفه با روشهای مختلف تغذیهای مثل چرا در مراتع، تغذیه در سیستم بسته با استفاده از مواد خوراکی پر انرژی و یا تلفیقی از هر دو روش انجام میشود. در حال حاضر به دلیل محدودیت ظرفیت مراتع کشور، استفاده از سیس
مقدمه و هدف: بخش عمده درآمد پرورشدهندگان از طریق فروش بره حاصل میشود، بنابراین با افزایش راندمان برهزایی و پرورش صحیح برههای شیرخوار میتوان بازده اقتصادی دامپروری را افزایش داد. پرورش نشخوارکنندگان جوان نیازمند تغذیه آغوز، شیر و یا جایگزین آن بهصورت مایع و سپس مصرف خوراک ج
مقاله۲۰۲۳پژوهش های تولیدات دامیمحمد شاهی، حسین عبدی بنمار، فرزاد میرزائی آقچه قشلاق، جمال سیف دواتی
چکیده مبسوط مقدمه و هدف: سیستم پرورش بره در مرتع میتواند سرعت رشد بهتری را وقتی جیره غذایی با مکملهای کنسانتره همرا باشد فراهم میکند. تغذیه تکمیلی میتواند محدودیت خوراک طبیعی را با جایگزینی بخشی از علوفه مرتعی با کنسانتره به ویژه در فصول با بارندگی کم را جبران نماید. به هرحال
مقاله۲۰۲۲پژوهش های علوم دامیرضا گنجوی، مسلم باشتنی، همایون فرهنگ فر، هادی سریر
زمینه مطالعاتی : با توجه به کاربرد سرخارگل در طب سنتی برای درمان بیماری های عفونی و برای تحریک سیستم ایمنی انتظار می رود استفاده از عصاره سرخارگل در گوساله های شیری اثرات مفیدی بر عملکرد و سیستم ایمنی گوساله ها داشته باشد. هدف: این مطالعه برای بررسی اثرات سطوح مختلف سرخارگل بر عم
این آزمایش بهمنظور بررسی تاثیر سطوح مختلف عنصر روی بر عملکرد، صفات کیفی تخممرغ و برخی فراسنجههای خونی مرغهای تخمگذار سویههایلاین W36 با استفاده از 96 قطعه مرغ از سن 70 تا 80 هفتگی در فاز دوم تخمگذاری در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار، 4 تکرار و 6 قطعه مرغ در هر تکرار به م