مقاله

تأثیر سطوح مختلف مخمر زنده در خوراک با کنسانتره زیاد بر روی عملکرد، ترکیبات خونی و وضعیت سیستم ایمنی بره های زندی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مخمر به عنوان یک افزودنی خوراکی جهت بهبود عملکرد، سلامت حیوان و کاهش استفاده از آنتی­بیوتیک در تولیدات دامی مورد استفاده قرار می­گیرد. بنابراین آزمایشی با 27 بره نر از شیر گرفته زندی (با وزن اولیه 38/0±1/27 کیلوگرم) جهت بررسی تأثیر سطوح مختلف مخمر ساکارومایسز سرویسیه سویه sc47 در خوراک حاوی کنسانتره زیاد (85 درصد) بر روی عملکرد، پارامترهای خونی و وضعیت سیستم ایمنی انجام گرفت. بره­ها در 3 تیمار آزمایشی و در قالب یک طرح کامل تصادفی با 3 تکرار و 3 مشاهده در هر تکرار تقسیم­بندی شدند. تیمارها شامل: 1. جیره پایه بدون مخمر (شاهد) 2. جیره پایه به همراه 3 گرم مخمر در روز به ازای هر بره (کم مخمر) 3. جیره پایه به همراه 5/4 گرم مخمر در روز به ازای هر بره (پر مخمر). مقایسه ماده خشک مصرفی نشان دهنده عدم وجود اختلاف معنی­دار بین تیمارها تا پایان آزمایش بود (05/0p>). افزایش وزن روزانه در گروه پر مخمر بالاترین مقدار را در طول آزمایش داشت، اما تفاوت­ها بین تیمارها معنی­دار نبود (05/0p>) و ضریب تبدیل غذایی نیز تأثیر معنی­داری بین تیمارها نداشت. تفاوت­ها بین غلظت بعضی از نشانگرهای بیوشیمیایی پلاسما (پروتئین کل، گلوبولین و نسبت آلبومین به گلوبولین) معنی­دار بود (05/0>p). بیشترین میزان پروتئین کل و گلوبولین در گروه کم مخمر مشاهده شد و تفاوت بین گروه­ها معنی­دار بود (05/0>p)، به غیر از پروتئین کل در هفته دوازدهم (05/0p>). بره­های گروه شاهد بیشترین نسبت آلبومین به گلوبولین را داشتند در حالیکه کمترین میزان آن در گروه­های مصرف­کننده مخمر مشاهده شد (05/0>p). اثر معنی­داری در نتایج هماتولوژی مشاهده نشد (05/0p>). تفاوت معنی­داری در گلبول­های سفید تشخیص داده نشد، به جز نوتروفیل باند که در گروه پر مخمر در هفته دوازدهم بیشترین مقدار را به خود اختصاص داد (05/0>p). نتیجه این که استفاده از مخمر زنده در خوراک حاوی کنسانتره زیاد می­تواند عملکرد (به صورت غیر معنی­دار)، غلظت نشانگرهای شیمیایی پلاسما (به صورت معنی­دار) و پارامترهای هماتولوژی (به صورت غیر معنی­دار) را در بره­های زندی بهبود دهد.

اسناد مشابه