سنجش توسعه یافتگی شهرستان های استان اردبیل در برخورداری از شاخص های کیفیت مسکن
چکیده
بخش مسکن یکی از مهمترین بخشهای توسعه در یک جامعه است و به عنوان نیاز اولیه بشر و تأمین کنندهی حس رضایتمندی نقش اساسی را در بهبود کیفیت زندگی افراد بازی میکند و هر جامعه به فراخور نیازها و امکانات و محدودیتهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش بدان شکلی خاص بخشیده است. هدف پژوهش حاضر سنجش توسعه یافتگی شهرستانهای استان اردبیل در برخورداری از شاخصهای کیفیت مسکن میباشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی بوده و روش تحقیق، توصیفی – تحلیلی است. برای تبیین کیفیت مسکن در شهرستانهای استان از مجموعه دادههای موجود در مرکز آمار و سایت استانداری استفاده شده است. برای تحلیل دادهها از مدل electre استفاده شد که با توجه به این مدل، شهرستانهای استان اردبیل در برخورداری از شاخصهای کیفیت مسکن رتبه بندی شدند. همچنین برای وزن دهی به شاخصها (بر اساس نظر 20 کارشناس متخصص در امر مسکن) مدل ahp مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس یافتههای پژوهش شهرستانهای استان اردبیل در پنج سطح به لحاظ برخورداری از شاخصهای کیفیت مسکن قرار گرفتند که شهرستان اردبیل (امتیاز نهایی از مدل الکتره 4) توسعه یافته، شهرستانهای پارسآباد، نمین و نیر (امتیاز نهایی از مدل الکتره 3) توسعه رو به بالا، خلخال و سرعین (امتیاز نهایی از مدل الکتره 2) میان توسعه (توسعه متوسط)، شهرستانهای بیله سوار و مشگین شهر (امتیاز نهایی از مدل الکتره 1) کمتر توسعه یافته و شهرستانهای کوثر و گرمی (امتیاز نهایی از مدل الکتره 0) توسعه نیافته محسوب میشوند. همچنین بر اساس ضریب همبستگی پیرسون بین برخورداری از شاخصهای کیفیت مسکن با درصد شهرنشینی و میزان فاصله از مرکز استان رابطهی معناداری وجود ندارد.