ارائه ی روشی نو برای کنترل فعال دارودهی در شیمی درمانی سرطان
چکیده
در این پژوهش، روشی برای کنترل فعال دارودهی به بیماران سرطانی پیشنهاد میشود. در این راستا، از یکی از مدلهای ریاضی موجود که دینامیک بین سلولهای تومور، سلولهای دفاعی بدن و داروی سیتوکین-اینترلوکین2 (il2) را بهصورت غیرخطی در نظر گرفته، استفاده شده است. این مدل ریاضی جهت توصیف دینامیک حاکم بین سلولهای سرطانی، غلظت سیتوکین نوع il-2 (که به ترشح و تکثیر سلولهای ایمنی فعال شده کمک میکند) و همچنین سلولهای ایمنی فعال بهکار برده میشود. راهکار پیشنهادی بر مبنای تلفیق روشهای خطیسازی فیدبک، مدلسازی فازی تاکاگی-ساجینو و جبرانسازی توزیع شدهی موازی استوار است. بهاین ترتیب که ورودیهای کنترلی در نظر گرفته شده شامل دو بخش است: الف) بخشی از آن برای از بین بردن بعضی از عبارتهای غیرخطی معادلات است؛ ب) بخشی از آن وظیفهی پایدارسازی سیستم غیرخطی باقیمانده را بر عهده دارد. همچنین طراحی کنترلکنندهی پایدارساز سیستم حلقهبسته بهکمک قضیهی لیاپانوف انجام میشود. شبیهسازیهای انجام شده کارایی روش پیشنهادی را نسبت به پژوهشهای مشابه نشان میدهد. این راهکار دو برتری نسبت به روشهای دیگر مشابه دارد: الف) مقدار بیشینهی سلولهای سرطانی در روش پیشنهادی بسیار پایین است، که این خود بیانگر کاهش احتمال مرگ در طول دوره ی درمان است؛ ب) سلولهای سرطانی سریع از بین رفته و در نتیجه مدت زمان درمان کوتاه است.