مقاله

برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخص های کیفیت زیست محیطی؛ مطالعه موردی ایران (۱۳۵۰-۱۳۸۶)

چکیده

هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخص­های کیفیت محیط زیست در ایران در سال­های 1350تا 1386 است. برای این منظور از دو شاخص انتشار گاز دی اکسید کربن و زمین های قابل کشت برای کیفیت محیط زیست استفاده کرده و از روش همجمعی جوهانسن- جوسیلیوس برای برآورد الگو استفاده می کنیم. یافته ها نشان می دهد که رابطه تعادلی بلندمدت بین متغیرهای صادرات و شاخص­های کیفیت محیط زیست برقرار بوده و متغیرهای صادرات و سرمایه­گذاری مستقیم خارجی تأثیر منفی و معنا­داری بر شاخص­های کیفیت محیط زیست دارند.

اسناد مشابه