برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخص های کیفیت زیست محیطی؛ مطالعه موردی ایران (۱۳۵۰-۱۳۸۶)
چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت محیط زیست در ایران در سالهای 1350تا 1386 است. برای این منظور از دو شاخص انتشار گاز دی اکسید کربن و زمین های قابل کشت برای کیفیت محیط زیست استفاده کرده و از روش همجمعی جوهانسن- جوسیلیوس برای برآورد الگو استفاده می کنیم. یافته ها نشان می دهد که رابطه تعادلی بلندمدت بین متغیرهای صادرات و شاخصهای کیفیت محیط زیست برقرار بوده و متغیرهای صادرات و سرمایهگذاری مستقیم خارجی تأثیر منفی و معناداری بر شاخصهای کیفیت محیط زیست دارند.