تعیین روایی ملاک مقیاس تبعیت از رژیم دارویی موریسکی در بیماران دیابتی نوع دو

رضا قانعی قشلاق، r ghanei gheshlagh department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences (uswr), tehran, iranگروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران عباس عبادی، a ebadi department of medical surgical nursing, school of nursing, baqyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران علی اکبر ویسی رایگانی، a k veisi raygani department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences (uswr), tehran, iranگروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران کیان نوروزی تبریزی، k nourozi tabrizi department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences (uswr), tehran. iranگروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران اصغر دالوندی، a dalvandi department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences (uswr), tehran. iranگروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران حسن محمودی، h mahmoodi faculty of health and promotion, tabriz university of medical sciences, iranدانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ایران

چکیده

مقدمه: عدم تبعیت از درمان در بیماران دیابتی منجر به کنترل ضعیف قند خون و افزایش خطر ابتلا به عوارض مزمن دیابت، بستری شدن در بیمارستان و مرگ ومیر می شود. میزان مناسب هموگلوبین گلیکوزیله به عنوان شاخص مدیریت مؤثر بیماری دیابت در نظر گرفته می شود. هدف این مطالعه بررسی روایی ملاک مقیاس تبعیت از درمان موریسکی با استفاده از میزان هموگلوبین گلیکوزیله بیماران دیابتی نوع دو است. روش: در این مطالعه روش شناسی توصیفی همبستگی، 204 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به واحد دیابت شهر کرمانشاه در خرداد و تیرماه سال 1393 با روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. برای جمع آوری داده ها از فرم اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه تبعیت از درمان 8 سؤالی موریسکی(mmas-8) و نتایج آزمایش های هموگلوبین گلیکوزیله (hba1c) این بیماران استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار pasw و روش های توصیفی، آزمون تی تست مستقل، همبستگی پیرسون، تست دقیق فیشر و کای اسکوئر در سطح معنی داری 05/0p≤ تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: نمونه ها شامل 4/33 درصد مرد و 6/66 درصد زن با میانگین سنی 6/9±1/57 سال بودند و 52 درصد افراد مورد مطالعه بی سواد بودند. 129 نفر (2/63 درصد) از بیماران دارای هموگلوبین گلیکوزیله 7 درصد و کمتر (مطلوب) و بر اساس نمره ابزار موریسکی تنها 15 نفر (4/7 درصد) تبعیت از درمان مطلوب داشتند. بین تبعیت از درمان و جنسیت ارتباط معنی داری وجود داشته در حالی که بین نمره پایبندی به درمان با هموگلوبین گلیکوزیله هیچ ارتباط معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به شکل غیرمنتظره ای بین نمره تبعیت از درمان مقیاس موریسکی با هموگلوبین گلیکوزیله ارتباطی وجود نداشت