مقاله

بررسی اثربخشی یک دوره تمرین هوازی بر خودپنداره بدنی و عزت نفس پرستاران

سید رضا سعادت مهر، r saadatmehr university of social welfare and rehabilitation scienceدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران نوروزی کیان، k nourozi university of social welfare and rehabilitation scienceدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران ندا خالدی، n khaledi department of physiology, kharazmi university, tehranدانشگاه خوارزمی تهران فرشته بخشیان، f bakhshian university of mohaghegh ardabili, ardabil,دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل پوریا رضا سلطانی، p rezasoltani university of social welfare and rehabilitation science, tehranدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران

چکیده

مقدمه: برنامه ورزشی منظم می تواند بر سلامت جسمی و روانی تأثیرگذار باشد. پرستاران به خاطر شرایط کاری خاص، نیاز مبرمی به آمادگی جسمی و روانی مناسب دارند. هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر اجرای برنامه ورزشی هوازی بر خودپنداره بدنی و عزت نفس پرستاران است. روش : این مطالعه از نوع نیمه تجربی است که 33 پرستار واجد شرایط از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه شاهد (10 نفر) و مداخله (23 نفر) قرار گرفتند. گروه مداخله به مدت هشت هفته، هفته ای سه جلسه برنامه ورزشی هوازی دریافت نمودند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه عزت نفس آیزنک و پرسشنامه خودپنداره بدنی می باشد که پس از تعیین اعتبار و پایایی مورد استفاده قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 20 و روش های تحلیل کوواریانس، آزمون مجذور کای دو، تی مستقل و زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان می دهد میانگین امتیاز خودپنداره بدنی نمونه های پژوهش در گروه مداخله در قبل (74/52±74/295) و بعد از مداخله (60/37±13/342) با یکدیگر تفاوت معنی داری داشتند (05/0>p) در حالی که میانگین امتیاز خودپنداره بدنی قبل (88/40±40/333) و بعد از مداخله (38/38±338) در گروه شاهد تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که در میانگین عزت نفس قبل و بعد از مداخله در گروه مداخله و شاهد تفاوت معنی داری دیده نشد (05/0

اسناد مشابه