میزان دلبستگی مادر- نوزاد و عوامل مرتبط با آن در مادران نوزادان نارس بستری
چکیده
زمینه و هدف: یکی از مهمترین نیازهای نوزاد نیاز عاطفی است که از همان ساعات اولیه پس از تولد باید برآورده شود. نوزادان به دلیل عدم رشد کامل جسمی- ذهنی پس از تولد نیازمند مراقبت ویژه هستند. این شرایط در نوزاد نارس بحرانیتر است، زیرا با بستری شدن نوزاد نارس با توجه به شرایط جسمی که دارد، فرایند دلبستگی مادر- نوزاد مختل میشود و به تکامل نوزاد و تواناییهای مادر برای مراقبت از نوزاد آسیب میرسد. هدف از این پژوهش تعیین میزان و عوامل تأثیرگذار بر دلبستگی مادر- نوزاد نارس بستری در بیمارستانهای منتخب شهر تهران بود. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- تحلیلی بود که 463 مادر نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان و بخش نوزادان مراکز بهداشتی- درمانی منتخب شهر تهران را در سال 1394 مورد بررسی قرار داد. نمونهگیری به روش طبقهای با توجه به پذیرش نوزاد در مراکز منتخب صورت گرفت. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامههای جمعیتشناسی و دلبستگی جمعآوری گردید. ارتباط بین متغیرهای دموگرافیک با دلبستگی با spss-19 ارزیابی شد. یافته ها: یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که میانگین دلبستگی مادری 59/56 درصد بود و بین جنسیت دلخواه نوزاد، جنس نوزاد و تمایل به بارداری اخیر با دلبستگی ارتباط معنادار وجود داشت (05/0p<). نتیجه گیری: دلبستگی مادر- نوزاد یکی از عوامل مهم سلامت روانی در دوران کودکی و بزرگسالی است، بنابراین باید روند شکلگیری آن تسهیل شود تا فشار روانی و استرس در مادر و نوزاد نارس کاهش یافته و آمادگی مادران برای درگیرشدن با مراقبت از نوزاد نارس و حساسیت و پاسخگویی وی به نوزادش افزایش مییابد که در نتیجه تأثیر مثبت بر شکلگیری فرایند دلبستگی خواهد داشت.