بررسی کارآیی جدایه های تریکودرما در کنترل pythium aphanidermatum عامل پوسیدگی نرم ریشه چغندر قند در شرایط آزمایشگاهی
چکیده
محبوبه عبداللهی1، فرخنده امتی2، مسعود ذاکر2* 1- دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهرود، شاهرود، ایران 2- گروه گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی شاهرود، شاهرود، ایران * نویسنده مسئول: mzakerus@yahoo.com تاریخ پذیرش: 12/11/90 /7/90 5: تاریخ دریافت چکیده استفاده از روشهای طبیعی و بیولوژیک در کنترل بیماری های گیاهی جزء روش های موثر در کاهش آلودگی محیط زیست به حساب می آیند. گونه های تریکودرما از جمله عوامل موثر در کنترل بیولوژیکی بیماری های گیاهی هستند و شناسایی آنها می تواند برای مطالعه پیشرفته تر در خصوص آنها مفید باشد. هدف از این تحقیق، بررسی توانایی تعدادی از جدایه های تریکودرما، جمع آوری شده از منطقه ریزوسفر چغندر قند در کنترل عامل بیماری پوسیدگی نرم پیتیومی ریشه چغندر قند در شاهرود ( شمال ایران) بوده است. این تحقیق در سال 1386 در مرکز تحقیقات کشاورزی شاهرود صورت گرفت. جدایه های جمع آوری شده تریکودرما مربوط به چهار گونهt. harzianum ، t. longibrachatum ، t. erinacearum و t erinacerum و t. koningii بودند که در بین آنها گونه t. erinacerum برای مایکوفلور ایران جدید می باشد. نتایج بررسی های کشت متقابل، بررسی تاثیر متابولیت های فرار و ترشحات خارج سلولی نشانگر موثر بودن تمام جدایه ها در کاهش رشد کلنی عامل بیماری در مقایسه با شاهد بود. در روش کشت متقابل، جدایه های t. harzianum-2733 و t. longibrachatum -2734 با 57 درصد کاهش رشد کلنی در مقایسه با شاهد بیشترین تاثیر را داشتند. متابولیت فرار جدایه t. longibrachiatum -2737 و ترشحات خارج سلولی جدایه t. harzianum -2739 نیز بترتیب با 66 و 87 درصد کاهش رشد کلنی عامل بیماری در مقایسه با شاهد دارای بیشترین تاثیر بودند.