مقاله

مطالعه کاریولوژی میگوی سفید هندی ( fennero penaeus) penaeus indicus خلیج فارس و دریای عمان

فیروزه خلیل آبادی نژاد، firouzeh khalil abadi department of fisheries, islamic azad university, bandar abbas, iran.دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر عباس سعید تمدنی جهرمی، saeed tamadoni jahromi department of genetic, persian gulf and oman sea ecological research institute, bandar abbas, iranبخش ژنتیک، پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، بندرعباس سیده منصوره منصوری، department of fisheries, islamic azad university, bandar abbas, iran.دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر عباس کیانا پیریان، department of biotechnology, faculty of agriculture, bu-ali sina university, hamedan, iranدانشگاه بوعلی سینا، همدان

چکیده

سابقه و هدف: اطلاعات کروموزومی جانداران علاوه بر کمک به شناخت بهتر بیولوژی و طبقه­بندی آنها، در جهت اصلاح نژاد و دستکاری­های کروموزومی نیز موثر است. میگو سفید هندی penaeus indicus از مهمترین گونه­های پرورشی ایران است. موادو روش­ها: میگوهای مولد از آب­های حوزه شرق و غربی بندر جاسک صید شدند. رنگ­آمیزی مراحل رشدی توسط کلشی­سین و هیپوتونیک kcl در غلظت و زمان­های مختلف انجام شد. گسترش کروموزومی متافازی به دو روش کامپوس- راکوس و له کردن بافت و رنگ آمیزی با گیمسا یا آب مقطر بررسی شد. یافته­ ها: بافت بیضه بهترین گسترش­ را نشان داد. تعداد کروموزوم­های دیپلویید (86n=2) با هاپلویید (43n=) تایید شد که در این میان 27 جفت کروموزوم متاسنتریک /ساب متاسنتریک و 16 جفت اکرو/تلو سنتریک تشخیص داده شد. بحث: با وجود اختلافات کروموزومی مشاهده شده در مطالعات کاریوتایپی گونه ­های خانواده پنائیده، تعداد کروموزوم­های دیپلویید (86n=2) تعیین شده در این مطالعه در محدوده تعداد کروموزوم دیپلوئیدی (86 تا 92n= 2) گزارشات پیشین قرار دارد. نتیجه­ گیری: جهت مطالعه کاریوتایپینگ و گسترش کروموزومی گونه­ های جنس پنائیده بافت بالغ بیضه و رنگ­آمیزی گیمسا 10% و تهیه لام به روش له کردن بافت به عنوان بهترین روش­های آماده ­سازی تعیین شدند.

اسناد مشابه