بررسی فاکتورهای موثر در تهیه نانوذرات پلی بوتیل سیانوآکریلات به روش پلیمریزاسیون امولسیونی
حسن ابراهیمی شاهم آبادی، hasan ebrahim shahmabadi pilot, nanobiotechnology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوتکنولوژی، پایلوت رحیمه رسولی، rahimeh rasouli pilot, nanobiotechnology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوتکنولوژی، پایلوت سید ابراهیم علوی، seyed ebrahim alavi pilot, nanobiotechnology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوتکنولوژی، پایلوت مائده کوهی مفتخری اصفهانی، maedeh koohi moftakhari esfahani pilot, nanobiotechnology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوتکنولوژی، پایلوت عظیم اکبرزاده، azim akbarzadeh pilot, nanobiotechnology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوتکنولوژی، پایلوت
چکیده
سابقه و هدف: در دهه های اخیر به حامل های دارورسانی در مقیاس نانو بسیار توجه شده است. در طول دو دهه گذشته، نانوذرات سیانوآکریلات به میزان گسترده ای به عنوان حامل های دارورسان مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این مطالعه تولید نانوذرات پلی بوتیل سیانوآکریلات (pbca) به روش پلیمریزاسیون امولسیونی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: از روش پلیمریزاسیون امولسیونی و با استفاده از دکستران 70 کیلودالتون به عنوان پایدارکننده، نانوذرات پلی بوتیل سیانوآکریلات ساخته شد. نانوذرات تولیدشده با استفاده از دستگاه های زتاسایزر، میکروسکوپ الکترونی روبشی و میکروسکوپ نوری توصیف شدند. اثر عوامل پلیمریزاسیون بر روی اندازه و توزیع اندازه، بررسی گردید. این عوامل شامل دکستران 70 کیلودالتون، پلی سوربات-80، غلظت یونh+ ، زمان پلیمریزاسیون، درجه حرارت و سونیکاسیون بودند. یافته ها: این بررسی نشان داد که غلظت معینی از پایدارکننده برای تولید بهینه نانوذرات، مورد نیاز است. این غلظت در این مطالعه 2 درصد تشخیص داده شد. اثر یون h+ تعیین کننده بود. بطوریکه در 4ph کاهش شدید بازده تولید اتفاق افتاد. همچنین اندازه و توزیع اندازه بالاتر نانوذرات، در دمای ºc 50 نسبت به دمای اتاق به دست آمد. نقش سورفاکتانت پلی سوربات-80 در غلظت 001/0 درصد بر روی خواص نانوذرات مثبت ارزیابی شد. علاوه بر این، با افزایش زمان پلیمریزاسیون از 5/5 ساعت به 18 ساعت، نانوذرات شکیل تر به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که خواص نانوذرات تحت تاثیر عوامل مختلف است که با دستکاری این عوامل می توان نانوذرات با خواص مطلوب به دست آورد. نانوذرات pbca تحت تاثیر عوامل مختلف است و با دستکاری صحیح آنها می توان نانوذراتی قابل قبول و مطلوب تهیه کرد.
سابقه و هدف: در دهههای اخیر به حامل های دارورسانی در مقیاس نانو بسیار توجه شده است. در طول دو دهه گذشته، نانوذرات سیانوآکریلات به میزان گستردهای به عنوان حاملهای دارورسان مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این مطالعه تولید نانوذرات پلی بوتیل سیانوآکریلات (PBCA) به روش پلیمریزاسیون
در این پژوهش نانوذرات شبه کروی پلیپیرول با ابعاد کوچکتر از 100 نانومتر با کمک آغازگر کلرید آهن III که همزمان نقش دوپنت را برای پلیمر ایفا میکند، به روش پلیمریزاسیون امولسیونی تهیه شدند. ساختار شیمیایی پلیپیرول با استفاده از آزمون طیفسنجی زیر قرمز تبدیل فوریه تأیید شد؛ شکل
پایاننامه۲۰۱۰وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه سیستان و بلوچستان - دانشکده مهندسیبابک محمدیان فرد
پلیمریزاسیون امولسیونی در رده پلیمریزاسیون با فازهای جدا قرار می گیرد. تولید پلی بوتادین به روش پلیمریزاسیون امولسیونی در صنعت به وفور انجام می گیرد. پلی بوتادین کاربرهای فراوانی در صنعت دارد و مهمترین کاربرد آن در تولید ترپلیمر آکریلونیتریل- بوتادین- استایرن با نام تجاری abs است
متیل ترشیوبوتیل اتر (MTBE) به عنوان بالابرنده عدد اکتان بنزین در بسیاری از کشورها مورد استفاده قرار گرفته ولی پس از طی مدت زمان کوتاهی بدلیل جذب بسیار زیاد در آب و احتمال ورود به آب های زیر زمینی، مصرف آن در کشورهای توسعه یافته ممنوع شده است. در این پژوهش برای اولین بار، جهت کاهش
در این کار، نانوکامپوزیت پلی متیل استایرن/ اکسید روی با استفاده از پلیمریزاسیون رادیکالی درجا سنتز گردید. نانو ذرات اکسید روی (zno) استفاده شده به روش رسوبگیری سنتز شد. ذرات به دست آمده با استفاده از روش پراش اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی پویشی مورد شناسایی قرار گرفت. قطر انداز
در این مقاله، تأثیر افزودن سدیم دو دسیل سولفات، به عنوان ماده سطح فعال، و کربنات سدیم، به عنوان ماده پذیرنده اسید، به سامانه واکنشی پلیمریزاسیون بین سطحی بر ویژگی های لایه بالایی و همچنین رفتار جدایش گاز غشاهای کامپوزیتی لایه نازک پلی آمیدی تهیه شده به روش پلیمریزاسیون بین سطحی م