مقاله

اثر مصرف حاد و کوتاه مدت محلول خوراکی عناب بر پلاکت های خون و برخی شاخص های مورفولوژیک آن در پاسخ به یک جلسه تمرین مقاومتی دایره ای

سید مرتضی طیبی، seyed morteza tayebi faculty of sport sciences, allameh tabataba’i university, tehran, iranفیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران ایوب سعیدی، ayoub saeidi faculty of sport science, university of mazandaran, babolsar, iranفیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران علی اکبر محمودی، ali akbar mahmoudi department of sport medicine, sari university of medical science, sari, iranفیزیولوژی ورزشی، گروه طب ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی ساری، ساری، ایران لیلا قراچولو، leila gharahcholo faculty of sport science, university of mazandaran, babolsar, iranفیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران لیدا رادمهر، lida radmehr department of physical education, kerman branch, islamic azad university, kerman, iranفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران

چکیده

مطالعه حاضر به بررسی اثرات حاد و کوتاه مدت محلول خوراکی عناب بر پلاکت های خون و شاخص های ریخت شناسی آن در پاسخ به یک جلسه تمرین مقاومتی دایره ای پرداخت. 14دانشجوی پسر جوان داوطلب بطور تصادفی در دو گروه دارونما و محلول عناب تقسیم شدند. همه شرکت کنندگان یک وهله تمرین مقاومتی دایره ای [9ایستگاه بدون توقف، 30ثانیه برای هر ایستگاه، 3دور، 3دقیقه استراحت فعال بین هر دور، با شدت 75% یک تکرار بیشینه] را اجرا کردند. در پروتکل مکمل گیری حاد، شرکت کنندگان یک وعده دارونما و محلول عناب (0/5گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در 2/5سی سی آب مقطر) را یک ساعت قبل از تمرین مصرف کردند؛ و نمونه های خونی 60دقیقه قبل از مصرف، بلافاصله و 2ساعت پس از تمرین جمع آوری شد. در پروتکل مکمل گیری کوتاه مدت، دارونما و محلول عناب را روزانه در ساعت مشخصی به مدت هفت روز قبل از تمرین و بطور دوسوکور مصرف کردند؛ و نمونه های خونی 30 دقیقه قبل، بلافاصله و 2 ساعت پس از تمرین جمع آوری شد. تعداد پلاکت (plt)، ضخامت توزیع پلاکت (pdw)، میانگین حجم پلاکت (mpv)، نرخ پلاکت های بزرگ (plc-r) توسط دستگاه هماتولوژی آنالایزر خودکار اندازه گیری شد. در پروتکل مکمل گیری حاد، plt گروه دارونما در پاسخ به ورزش افزایش و در دوره ریکاوری کاهش یافت، در حالی که در گروه عناب تغییر معناداری نکرد (0/031=p). از طرفی pdw، mpv و plc-r بدون تأثیر نوع مکمل گیری، طی تمرین تغییری نکرد؛ ولیکن طی ریکاوری کاهش یافت (0/05>p). در پروتکل مکمل گیری کوتاه مدت، plt، pdw، mpv و plc-r بدون تأثیر نوع مکمل گیری، طی تمرین تغییری نکرد؛ اما همه متغیرها بجز plt (در پاسخ به ورزش و طی ریکاوری افزایش یافت)، طی ریکاوری کاهش یافت (0/05>p). در نهایت مکمل گیری حاد عناب موجب مهار plt در پاسخ به یک جلسه تمرین مقاومتی عناب شد؛ در نتیجه احتمالاً بتواند اثرات منفی تمرین مقاومتی دایره ای نسبتاً شدید حاد بر تجمع و فعال شدن پلاکت را بازداری کند.

اسناد مشابه