مقاله

تأثیر سطوح شوری و مس بر جذب برخی عناصر غذایی پر مصرف در شاخساره و ریشه دو رقم پسته (l. pistacia vera)

وحید مظفری، vahid mozafari vali-e-asr university of rafsanjan سمانه اسکندری، samaneh eskandari vali-e-asr university of rafsanjan احمد تاج آبادی، ahmad tajabadi pour vali-e-asr university of rafsanjan حسین دشتی، vali-e-asr university of rafsanjan

چکیده

در خاک‎های مناطق پسته خیز ایران، مخصوصاً رفسنجان به دلیل بالا بودن ph و شوری، جذب و حلالیت عناصر کم‎مصرف با مشکل جدی مواجه بوده و در نتیجه درختان پسته با کمبود این عناصر مواجه هستند. اتخاذ تدابیر و راهکارهایی از جمله کاربرد خاکی یا محلول پاشی عناصری چون مس برای کاهش و یا جبران کمبود این عناصر در گیاه پسته ضرورت دارد. بنابراین پژوهشی با هدف ارزیابی تأثیر سطوح مختلف مس و شوری بر جذب عناصر پرمصرف در شاخساره و ریشه دانهال های پسته انجام شد. بدین منظور یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در اردیبهشت ماه سال 1387 در گلخانه­ی دانشکده کشاورزی دانشگاه ولی­عصر (عج) رفسنجان اجرا شد. تیمارها شامل پنج سطح شوری (۰ ، 800 ، 1600 ، 2400 و 3200 میلی گرم در کیلوگرم خاک از منبع کلرید سدیم معادل قابلیت هدایت الکتریکی 2 تا 20 دسی‎زیمنس بر متر)، چهار سطح مس (۰، 5/2 ، 5 و 5/7 میلی گرم مس در کیلوگرم خاک از منبع سولفات مس) و دو رقم پسته (بادامی زرندی و قزوینی) بودند. نتایج نشان داد که تنش شوری، جذب عناصر غذایی پر مصرف شامل فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم را در شاخساره و ریشه به طور معنی‎‎داری کاهش داد. کاربرد 5/2 میلی‎گرم مس در کیلوگرم خاک، باعث افزایش جذب فسفر، پتاسیم و منیزیم ریشه شد گرچه در مورد پتاسیم این افزایش از نظر آماری معنی‎دار نبود. تیمار مس بر جذب عناصر شاخساره تأثیر معنی دار نداشت، تنها مصرف 5/7 میلی‎گرم مس در کیلوگرم خاک جذب پتاسیم شاخساره را کاهش داد. در مجموع جذب عناصر غذایی پر مصرف در رقم بادامی به طور معنی‎داری بیشتر از رقم قزوینی بود.

اسناد مشابه