تأثیر کاربرد درازمدت کودهای آلی و شیمیایی بر عملکرد و شاخصهای رقابتی ریحان و کنجد در الگوهای مختلف کاشت
چکیده
بهمنظور بررسی سودمندی کشت مخلوط ریحان (ocimum basilicum l.) و کنجد (sesamum indicum l.) در کاربرد درازمدت کودهای آلی، آزمایشی مزرعهای بهصورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. کود در شش سطح شامل 20 و 40 تن در هکتار لجن فاضلاب و کمپوست زباله شهری غنیشده با 50 درصد کود شیمیایی مورد نیار خاک، تیمار فقط کود شیمیایی (100 کیلوگرم در هکتار اوره، سوپر فسفات تریپل و سولفات پتاسیم) و شاهد (عدم کاربرد کود) در کرتهای اصلی و نسبتهای مختلف کاشت در پنج سطح شامل :p1 تککشتی ریحان، :p2 75% ریحان + 25% کنجد، p3: 50% ریحان + 50% کنجد، p4: 25% ریحان + 75% کنجد و p5: تککشتی کنجد در کرتهای فرعی قرار گرفتند. با توجه به معنیدار بودن اثر متقابل کود در ترکیب کاشت، ترکیبهای کشت 25% ریحان + 75 % کنجد و 50% ریحان +50 % کنجد در کاربرد 40 تن لجن فاضلاب غنیشده در هکتار از بیشترین عملکرد اقتصادی (بیش از 4090 کیلوگرم در هکتار) و نسبت برابری زمین (بهترتیب 21/1ler= و 29/1ler= )ّ برخوردار بودند. همچنین، حداکثر ضریب ازدحام نسبی ریحان و کنجد بهترتیب 68/1k= و 07/2k= به کاربرد 40 تن در هکتار لجن فاضلاب غنیشده تعلق داشت. در بین ترکیبهای مختلف کاشت، حداکثر ضریب ازدحام نسبی کنجد (54/1k= ) در ترکیب 25% کنجد + 75% ریحان مشاهده شد. حداکثر ضریب غالبیت ریحان (27/0+a=) و کنجد (44/0+a= ) بهترتیب به کشت مخلوط 25% ریحان + 75 % کنجد و 25% کنجد + 75% ریحان در کاربرد 40 تن لجن فاضلاب غنیشده در هکتار اختصاص داشت. در مجموع، کنجد و ریحان بهترتیب در الگوی کاشت 25% کنجد + 75% ریحان و 25% ریحان + 75% کنجد تحت تیمارهای مختلف کودی با برخورداری از ضریب غالبیت مثبت، گونه غالب بودند.