علم جدید و مبانی نظری مابعد الطبیعه در فیزیک اسحاق نیوتن
چکیده
در عـصر جدید مفهوم علم در جهان غرب تحوّلی عظیم یافته است و با تحقیقات و تجربیّات دانـشمندان عـالی قدری چـون کپرنیک و گالیله و فلاسفه ای چون فرانسیس بیکن و رنه دکارت (که در واقع اصول تفکّر جدید را بنیان نهاده اند) روح حـاکم بر آن و بینش و روشی که به نحوی از انحاء مناسبتی با آن دارد به طور صریح بیان شـده است. با این حال تـحوّل تـاریخی فلسفه در عصر جدید در دنیای غرب الزاما در جهت اسارت کامل تفکّر فلسفی به وسیلۀ علم جدید نبوده است و در واقع اگر در نحله هایی چون فلسفه تحصّلی اوگوست کنت، که در نوع خود از اقسام بسیار سـطحی تفکّر به حساب می آید، تن به چنین اسارتی داده شده است عملا از این نظرگاه نه مفهوم درستی از فلسفه به دست آمده و نه تصور دقیقی از علم. در واقع به جای این که عـلم از بـت های بیکنی رها شود، گاهی با نفی آینده و امکانات آتی خود، و با توجه انحصاری به فن و صنعت، خود به بت متحجری تبدیل شده است