اثر القای کم کاری تیروئید با پروپیل تیواوراسیل بر میزان سرمی منگنز و وانادیوم در موش صحرایی نر
چکیده
چکیده مقدمه: اعمال نرمال غده تیروئید، به حضور عناصر کمیاب برای سنتز و متابولیسم هورمونهای تیروئیدی وابسته است. منگنز و وانادیوم دو عنصر مهم در حفظ سلامت تیروئید می باشند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان تغییرات هورمونهای تیروئیدی، منگنز و وانادیوم سرم، در شرایط کم کاری تیروئید القاء شده با پروپیل تیواوراسیل بود. روش ها: تعداد 21 سر موش صحرایی بالغ نر به سه گروه تقسیم شدند. گروه کنترل از آب آشامیدنی فاقد دارو و گروه تیمار با دوز پایین، 1 میلی گرم پروپیل تیواوراسیل در 100 میلی لیتر آب و گروه تیمار با دوز بالا، 10 میلی گرم از این دارو در 100 میلی لیتر آب آشامیدنی به مدت 45 روز دریافت نمودند. تحت بیهوشی عمیق از حیوانات خونگیری و سپس نمونه های سرم جمع آوری گردید. سطح سرمی هورمونهای تیروئید توسط روش رادیوایمیونواسی و میزان عناصر سرم توسط دستگاه اسپکتروفتومتری جذب اتمی فاقد شعله، اندازه گیری شد. یافته ها: در گروههای تیمار، میزان هورمونهای تیروکسین و تری یدوتیرونین سرم بصورت معنی داری کاهش نشان داد (p<0.001). مقدار منگنز در هر دو دوز افزایش نشان داد p<0.05)در دوز کم و p<0.001 در دوز بالا( در صورتیکه افزایش سطح وانادیوم سرم، معنی دار نبود. نتیجه گیری: کم کاری تیروئید القاء شده وابسته به دوز با پروپیل تیواوراسیل، باعث کاهش سطح هورمونهای تیروئیدی و افزایش غلظت منگنز سرم میگردد اما بر میزان وانادیوم سرم اثر معنی داری ندارد. لذا در صورت تجویز این دارو، هومئوستازی منگنز ممکن است دستخوش تغییر گردد که بررسی این موضوع در شرایط مختلف از جمله در درمان پرکاری تیروئید نیازمند تحقیقات بیشتری است.