تزریق سولپیراید، آنتاگونیست گیرنده d۲ دوپامینی، به داخل هسته پاراونتریکولار هیپوتالاموس دریافت غذا در موش ۲۴ ساعت محروم از غذا را کاهش می دهد
چکیده
مقدمه: دوپامین درسیستم اعصاب مرکزی نقش مهمی درتعدیل دریافت غذا داشته وگیرنده های دوپامینی در سراسر هیپوتالاموس توزیع شده اند.در این میان رسپتورهای d2 دوپامینی در هسته ی پاراونتریکولار هیپوتالاموس (pvn) بطور چشمگیری بیان شده اند. با توجه به نقش احتمالی این گیرنده ها در تعدیل دریافت غذا از سویی و امکان بالقوه استفاده از این گیرنده ها به عنوان اهداف فارماکولوژیک در معضل چاقی، هدف ازمطالعه حاضر بررسی اثر تزریق سولپیراید، آنتاگونیستd2 ، به داخلpvn و تأثیر آن در تعدیل دریافت غذا می باشد. روش ها: کانولگذاری در pvn موشهای صحرایی نژاد ویستار ) 250-220 گرم( توسط جراحی استرئوتکسی با مختصات ap=-1.8, l=0.4, dv=7 میلی متر انجام شد. پس از هفت روز، سالین و سولپیراید (1/0، 3/0، 75/0، 5/1 و 3 میکروگرم)، آنتاگونیست گیرنده d2، به داخل pvn تزریق شدند. در زمانهای 1 ، 2 و 3 ساعت پس از تزریق، مقدار غذای خورده شده ی حیوان اندازه گیری شد. همچنین فعالیت حرکتی حیوان متعاقب تزریق مغزی دوز 1/0 میکروگرم از سولپیراید با استفاده از دستگاه اتوویژن اندازه گیری شد. یافته ها: تزریق داخل هسته ای سولپیراید بطور وابسته به دوز و زمان باعث کاهش دریافت غذا گردید. دوز 1/0 و 3/0 با p<0.001، دوز 75/0 با 0.01 p< و دوز 3 میکروگرم با 0.05 p< نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی دار داشتند. تزریق دوز 1/0 میکروگرم سولپیراید در pvn تأثیر معنی دار آماری بر فعالیت حرکتی نداشت. نتیجه گیری: تحریک گیرنده های d2 دوپامینی داخلpvn دریافت غذا را افزایش می دهد. تزریق سولپیراید به داخل هسته یpvn با انسداد گیرنده های d2 دوپامینی موجود در این ناحیه موجب کاهش دریافت غذا می شود.