بررسی عوامل محیطی ناباروری با عامل مردانه در بیماران مراجعه کننده به کلینیک نازایی بیمارستان صارم طی یک دوره ۵ ساله
چکیده
زمینه و هدف: ناباروری با عامل مردانه، علت 20 % از موارد نازایی است. علل ناباروری مردانه هم می تواند ژنتیکی باشد و هم محیطی. اما علل محیطی در این بیماران شایع تر و متنوع تر بوده که بیشتر آنها به اثبات رسیده اند. بررسی اپیدمیولوژیکی این علت ها در برنامه های بهداشتی پیشگیرانه می تواند بطور مفیدی به کار گرفته شود، لذا هدف مطالعه حاضر بررسی عوامل مختلف محیطی و شغلی دخیل در ناباروری مردانه و تعیین نوع اختلال در جمعیت مردان نابارور ایرانی مراجعه کننده به کلینیک نازایی بیمارستان صارم بوده است. مواد و روش ها: تعداد کلی 764 بیمار دارای آنالیز سمینال غیر طبیعی با مراجعه به پرونده های رایانه ای آنان در کلینیک ناباروری بیمارستان صارم در تهران از فروردین 1385 تا اسفند1390 ، بررسی شدند. اطلاعات دموگرافیک بیماران، سابقه بیماری و جراحی و آنالیز مایع سمینال بر اساس خط مشی who استخراج گردید. نرم افزار spss نسخه 16 برای آنالیز داده ها استفاده شد و میانگین داده ها با مجذور χ2 در سطح معنی داری 05 / p<0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: تعداد 470 نفر(5/ 16 %) ناباروری مردانه خالص و تعداد 294 نفر (5/ 38 %) ناباروری مردانه همراه با سایر عوامل داشتند. تعداد 752 نفرساکن شهر و تعداد 10 نفر ساکن روستا بودند. در شهر؛ آستنو تراتو اسپرمیا و در روستا الیگو آستنو تراتو اسپرمیا و آزو اسپرمیا بیشتر بود(5/ p= 61). تعداد 5 نفر الکل و به همین نسبت سیگار مصرف کرده بودند ) 005 / p= 0 (. شیوع بالاتر آستنو اسپرمیا و آستنو تراتو اسپرمیا در کارمندان دولتی (47 / p=11) و در گروه سنی 30 تا 39 سال بود (92 / p=5). تعداد 593 نفر(6/ 77 %) ناباروری اولیه و تعداد 171 نفر (4/ 22 %) ناباروری ثانویه داشتند. نتیجه گیری: عوامل محیطی و شغلی مختلفی باعث افزایش ناباروری در مردان می شود. بر اساس مطالعه حاضر، عواملی چون الکل و سیگار از اهم این عوامل می باشند. بنابراین زوجین باید به دقت مشاوره شوند و شریک مرد نیز در اولین ویزیت بررسی شود تا اثرات منفی محیط روی ناباروری مردانه تا حد امکان کاهش یابد.