حقوق بهره برداری غیرکشتیرانی از آبراه های بین المللی با نگاهی به توسعه پایدار
چکیده
یکی از موضوعات مهم حقوق بین الملل محیط زیست که در سالهای اخیر توسعه زیادی پیدا کرده است، حفاظت محیط زیست آبراههای بین المللی است. در واقع، مدیریت و حفاظت محیطزیست آبراههای بینالمللی یکی از دغدغه های مهم بین المللی اعم از منطقهای و جهانی بوده است. تدوین بسیاری از مقررات و معاهدات بین المللی در این خصوص، نشاندهنده گرایش جامعه جهانی به یافتن راهکار اساسی برای حل مسایل مربوط به منابع آبی، بهویژه بهرهبرداری از منابع آبی و حفاظت محیطزیست آنها بوده است و بدون شک این تلاش ها به تصویب کنوانسیونهای متعددی در این باره از قبیل: قواعد هلسینکی ۱۹٦٦، کنوانسیون حفاظت و بهرهبرداری از دریاچهها و آبراههای بینالمللی هلسینکی ۱۹۹٢ و کنوانسیون حقوق استفاده از آبراهها در مصارف غیر کشتیرانی نیویورک سال ۱۹۹٧ منجر گردید که ابزاری برای حل مشکلات مربوط به آبراهها به شمار می آید. در این پژوهش تلاش شده است ضمن بررسی قواعد و مقررات حاکم بر این حوزه حقوق بین الملل، به بررسی جایگاه توسعه پایدار در حقوق آبراههای بین المللی پرداخته میشود.