اثر بخشی درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه های زندگی بر عواطف مثبت و منفی زنان سالمند
چکیده
بهبود کیفیت زندگی سالمندان رابطهی اثبات شده ای با ابعاد سلامتی روانی و بهزیستی ذهنی آن ها دارد. این مطالعه جهت بررسی اثربخشی درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه های زندگی بر عواطف مثبت زنان سالمند ساکن شهر کرمانشاه انجام گرفت. روش این مطالعه، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری مطالعه شامل تمامی زنان عضو مراکز روزانهی سالمندان شهر کرمانشاه میشد. نمونه ی مورد نظر با استفاده از نمونهگیری خوشهای از میان 214 نفر از زنان سالمندی انتخاب شد که در مرکز روزانهی فرزانگان کرمانشاه عضویت داشتند. 30 زن سالمند واجد شرایط شرکت در این مطالعه بودند که به طور تصادفی و با همتاسازی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند (دو گروه 15 نفری). سالمندانی که در گروههای آزمایشی قرار داشتند، هشت جلسه (هر هفته یک جلسه) رواندرمانی بر اساس بهبود کیفیت حیطه های زندگی را دریافت کردند و گروه کنترل در این زمان هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار این پژوهش شامل پرسش نامهی جمعیتشناختی، و عاطفهی مثبت و منفی (واتسون، 1998) بود که در مرحلهی پیشآزمون، پس آزمون و پیگیری توسط اعضای گروه آزمایش و کنترل تکمیل شدند. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد که درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه های زندگی در افزایش عواطف مثبت و کاهش عواطف منفی زنان سالمند مؤثر است (001/0p<). آزمون پیگیری دوماهه نشان داد که دستاوردهای مداخله در افزایش عواطف مثبت و کاهش عاطفهی منفی حفظ شده است. بنابراین توصیه میشود که این روش درمانی به عنوان یکی از درمانهای حمایتی توسط روانشناسان و پزشکان شاغل در حوزهی سالمند مورد استفاده قرار گیرد.