آسیب شناسی پژوهش های انجام شده در ادب داستانی فارسی بر مبنای الگوی ولادیمیر پراپ
چکیده
چکیده در دو دهۀ اخیر توجّه به نظریّههای ادبی و انطباق آن ها با متون ادب پارسی، شتاب بیشتری به خود گرفته است. یکی از این نظریّات، نظریّه ریختشناسی ولادیمیر پراپ (1895-1970) است که تاکنون پایاننامهها و مقالات علمی - پژوهشی زیادی بر اساس آن نوشته شده است. این مقاله، به بررسی بیست و یک مقالۀ علمی - پژوهشی چاپ شده در فاصلۀ سالهای 1389 تا 1393، به عنوان پر بسامدترین سالهای به کارگیری الگوی ولادیمیر پراپ در ایران، میپردازد. نتیجه بررسیها نشان میدهد از مجموع این مقالات، تنها پنج مقاله در انطباق الگوی پراپ با متون ادب داستانی پارسی درست عمل کردهاند و در مابقی آن ها ناهمخوانیهایی با این الگو دیده میشود که نتایج به دست آمده را کم و بیش تحت تأثیر قرار داده است. این ناهمخوانیها شامل مواردی چون در نظر گرفتن وضعیّت آغازین به عنوان خویشکاری، اشتباه در تعیین خویشکاریها، عدم توجّه به ترکیب حرکتها و اشتباه در تعیین حرکتهای این متون است.