سیر جنسیّت زدگی در ادبیات داستانی معاصر زبان فارسی
چکیده
توجّه به تأثیر عوامل اجتماعی متفاوت از جمله سن، جنسیّت، تحصیل و طبقـۀ اجتمـاعی بـر دگرگونیهای زبانی حاصل تحوّلاتی است که در پی ورود تفکر نقشگرائی در عرصۀ زبان پدید آمد. «زبان جنسیّتزده» نهتنها وجود تفاوتهای کـلامی دو گـروه جنس یعنی زنـان و مـردان را بـدیهی میشمارد، بلکه بخشی از این تفاوتها را نشانۀ نگاه ناهمسان و گاه غیرعادلانۀ اجتماع به یکی از گروهها می داند که همان گروه زنان است. در این میان ادبیات بهعنوان نمودار فرهنگ و جهانبینی یک منطقه میتواند ابزاری جهت مطالعۀ انواع ویژگیهای کلامی از جمله میـزان گرایشهای جنسیّتزدگی در کلام باشد. لذا بهمنظور بررسی جنسیّتزدگی در ادبیات فارسی، تعداد 20 داستان بلند به تفکیک جنسیّت نویسندگان (10 نویسنده زن و 10 نویسنده مرد) و متعلّق به دو بازۀ زمانی (10 اثر دهۀ 60 و 10 اثر دهۀ 80) بهلحاظ دادههای جنسیّتزده مورد بررسی قرارگرفتند. مقایسۀ کمّی دادهها با روش آماری کایدو انجام شد. مقایسۀفراوانی دادهها در گروههای مختلف جنس و زمان نشان داد که نویسندگان مرد در آثار خود بهطرز معنیداری از اقلام کلامی جنسیّتزده بیشتر استفاده نمودهاند.