مقاله

تحلیل تطبیقی کاربری های اوقات فراغت مناطق شهرداری شهر اصفهان در دوره ۱۳۸۵ – ۱۳۷۵

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

شناخت و تحلیل فضایی کاربری اراضی مناطق شهری و کاهش نابرابری­های ناشی از ناموزنی و قطبی شدن آن­ها در مناطق شهری زیربنای برنامه­ریزی است. این پژوهش به بررسی و تحلیل فضایی کاربری­های اوقات فراغت در مناطق 10 گانه شهرداری اصفهان پرداخته است. در این پژوهش کاربری اوقات فراغت شامل: کاربری­های فرهنگی، مذهبی، جهانگردی و پذیرایی، ورزشی، تفریحی، پارک و فضای سبز است. تغییر الگوی زندگی، احساس نیاز به اوقات فراغت در ساکنان شهر­ها را روز به روز افزایش داده است. اهداف این پژوهش، میزان برخورداری مناطق شهر اصفهان ازکاربری­ اوقات فراغت و مقایسه تطبیقی این کاربری­هادر سال­های 1375 تا 1385 است. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی بااستفاده از مدل­های توسعۀ اوقات فراغت (ldi) و ضریب تغییر پذیری ویلیامسون (cv) است. نتایج حاصل توسط مدل (ldi) مشخّص می­سازد که در سال 1375 منطقه 6 با امتیاز 74/0 رتبه اول، منطقه 8 با امتیازی در حدود 38/0 در رتبه دوم و منطقه 3 با امتیاز 23/0 در رتبه سوم قرار گرفته­اند و مناطق 1، 4 و 5 به ترتیب در پایین­ترین رتبه قرار دارند. بر مبنای محاسبات شاخص ترکیبی توسعه گردشگری در سال 1385، در میان مناطق شهر اصفهان، منطقه 3 با امتیاز 80/0 رتبه اول، منطقه 4 با امتیازی در حدود 73/0 در رتبه دوم و منطقه 6 با امتیاز 58/0 در رتبه سوم قرار گرفته­اند. و مناطق 10، 8 و 2 به ترتیب در پایین­ترین رتبه در سال 1385 قرار دارند. در نهایت توزیع کاربری­های اوقات فراغت شهر اصفهان در مناطق و طی زمان در حال تغییرات ناموزونی است.

اسناد مشابه