مقاله

تحلیل زمانی و مکانی خشکسالی با استفاده از شاخص spi در ایران

منوچهر فرج زاده، دانشیار گروه اقلیم شناسی دانشگاه تربیت مدرس کلثوم احمدیان، کارشناس ارشد اقلیم شناسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

در این پژوهش با استفاده از داده های روزانه بارش سی ایستگاه سینوپتیک با طول دوره­ی آماری مشترک چهل سال، شاخص spi، به تفکیک 5 سری زمانی 3, 6, 12, 24 و 48 ماه به بررسی الگوی زمانی و مکانی خشکسالی با سه مشخصه­ی شدت، فراوانی و مدت در مقیاس ملی پرداخته شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که حداکثر فراوانی وقوع خشکسالی در مقیاس سه و شش ماه در رده­ی فراخشک، ایستگاه سنندج و در مقیاس شش ماه در رده­ی نسبتاً خشک، ایستگاه اهواز، رده­ی خشک شدید، ایستگاه نوشهر و رده­ی فراخشک ایستگاه سنندج، در مقیاس دوازده ماه، رده­ی نسبتاً خشک، ایستگاه ارومیه، رده­ی خشک شدید، ایستگاه نوشهر و رده­ی فراخشک ایستگاه بابلسر، مقیاس 24ماه در رده­ی نسبتاً خشک در ایستگاه بندرعباس در رده­ی خشک شدید ایستگاه نوشهر و در رده­ی فراخشک ایستگاه رامسر، در مقیاس 48 ماه در رده­ی نسبتاً خشک ایستگاه بندرعباس و دو رده­ی بعدی ایستگاه نوشهر بیشترین فراوانی وقوع خشکسالی را دارا بوده­اند. همچنین شدیدترین خشکسالی در ایستگاه سمنان در مقیاس زمانی سه ماه با مقدار 89/3- رخ داده است.

اسناد مشابه