تاثیر آموزش بر مهارت های حرکتی پایه پسران و دختران ۶ ساله تهران و مقایسه آن با هنجار موجود
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات آموزش بر مهارتهای حرکتی پایه پسران و دختران 6 ساله و مقایسه آن با هنجار موجود بود. در این پژوهش 560 دختر و پسر مدارس دولتی منطقه 9 شهر تهران به صورت تصادفی خوشهای انتخاب و در چهار گروه دختر و پسر آموزش دیده و آموزش ندیده دسته بندی شده و مورد آزمون قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری پژوهش حاضر مجموعه آزمون مهارتهای حرکتی پایه آرنهایم – سینکلر(1974) ویژه ارزیابی مهارتهای حرکتی پایه کودکان 4-12 ساله بود که پایایی آن به شیوه بازآزمائی 89/0 بدست آمده است. نمرات خام پس از تبدیل به نمرات استاندارد t، به تفکیک جنسیت و نوع آموزش طبقهبندی و مقایسه شد. از روشهای آمار استنباطی t مستقل و تحلیل واریانس دوطرفه برای مقایسه گروهها استفاده شد. نتایج نشان داد که در مهارتهای ظریف و درشت اثر اصلی دو عامل «نوع آموزش» و «جنسیت» معنادار بود (05/0p≤). به طوری که در مهارتهای ظریف، دختران نسبت به پسران و آموزش دیدهها نسبت به آموزش ندیدهها و در مهارتهای درشت، پسران نسبت به دختران و آموزش دیدهها نسبت به آموزش ندیدهها برتری معنی داری داشتند (05/0p≤). ضمن این که در برخی از این مهارتها کنش متقابل بین «نوع آموزش» و «جنسیت» معنی دار بود (05/0p≤). هم چنین میانگین نمرات آزمودنیها در اکثر خرده آزمونها، نسبت به هنجار موجود پائین تر بود.