معرفی،بررسی و تحلیل نسخه خطی«کشف اللغات و الاصطلاحات»اثری از عبدالرحیم بن احمد سور بهاری هندی

الهام آدره، دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علوم و تحقیقات ساوه،ساوه،ایران میرجلال الدین کزازی، استاد زبان و ادبیات فارسی،عضو هیئت علمی دانشکدۀادبیات و زبان های خارجه دانشگاه علامه طباطبایی تهران ،تهران،ایران.

چکیده

فرهنگ نویسی یکی ازشاخه­های مهم زبان پارسی است.قرن دهم و یازدهم هجری،از درخشان ترین دوره هایی است که عالمان علم لغت،به ویژه در سرزمین هند،به تدوین و نگارش فرهنگ نامه ها پرداخته اند.«کشف اللغات و الاصطلاحات » یکی از این فرهنگ نامه ها است.نویسنده ی این اثر«عبدالرحیم بن احمد سور بهاری هندی»از مشایخ صوفیه،کتاب خود را در قرن دهم هجری نوشته است.این کتاب در ششصد وهفتاد و سه باب و به زبانی علمی و ساده نوشته شده و در بر گیرنده ی اطلاعات فراوان در زمینه های مختلف است. این جستار ضمن اشاره­ای کوتاه به تاریخچه­ی فرهنگ نویسی،با ارائه­ی توضیحاتی چند درباره­ی سلوک و اندیشه­ی نویسنده به بررسی ساختار،سبک و ویژگی­های زبانی این اثر می پردازد.