تحلیل جلوه های ادبیات غنایی در سه منظومۀ نظامی با تکیه بر نقش زن (خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، هفتپیکر)
چکیده
درفایل اصل مقاله موجودد است
درفایل اصل مقاله موجودد است
درفایل اصل مقاله موجودد است
با توجه به اینکه شعر غنایی نوعی شعر کوتاه و غیر روایی است که به بیان احساسات میپردازد، این سؤال مطرح است که چگونه میتوان داستانهای بلند عاشقانۀ ادبیات فارسی را ذیل نوع ادبی غنایی جای داد. با بررسی داستانهای عاشقانه از منظر نقد نوع غنایی، این مطلب آشکار است که در داستانهایی ک
عنصر «شروع» یا «وضعیت آغازین»، یکی از مهم ترین تکنیک های داستانی است که نقشی برجسته در رویکرد مخاطب و نوع خوانش وی از اثر دارد؛ بدین مفهوم که چگونگی شروع داستان تا حد زیادی تکلیف خواننده را در مواجهه با متنی که پیش رو دارد، مشخص میکند. یک شروع قصوی، رئال، سوررئال و... آشکارکنند
عنصر «شروع» یا «وضعیت آغازین»، یکی از مهمترین تکنیکهای داستانی است که نقشی برجسته در رویکرد مخاطب و نوع خوانش وی از اثر دارد؛ بدین مفهوم که چگونگی شروع داستان تا حد زیادی تکلیف خواننده را در مواجهه با متنی که پیش رو دارد، مشخص میکند. یک شروع قصوی، رئال، سوررئال و... آشکارکننده
یکی از حوزههای مورد توجه در نقد ادبی، بررسی «روابط بینامتنی» آثار ادبی در یک یا چند زمینه فرهنگی و ادبی است؛ بهویژه اگر این زبان و فرهنگها دریک محدوده جغرافیایی و تاریخی مشترکی باشند این روابط برجستهتر بوده و به نتایج بهتری در نقد ادبی منجر خواهد شد. بر همین اساس در این پژوهش
خسرو و شیرین یکی از آثار مهم نظامی گنجوی در حوزۀ ادبیات غنایی است. نظامی در این منظومه، یکی از مهمترین داستانهای عاشقانۀ قبل از اسلام را به تصویر کشیده است. در این پژوهش با بهرهگیری از ابزار کتابخانهای و به صورت توصیفی- تحلیلی و استفاده از نظریۀ عشق اریک فروم که نظریهای روان