مقاله

بوی جوی مولیان (بررسی اندیشه ها و آرای اجتماعی، سیاسی و ادبی پیرو سلیمانی، شاعر تاجیک)

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

هرچند بسیاری از سخن پردازان آسیای میانه در اتحاد جماهیر شوروی سابق به دلیل سختگیری های نظام حاکم مجال چندانی برای بروز هویت ملی و تاریخی نداشتند و بیشتر استعدادشان را صرف ترویج مرام حزبی می کردند، گاه نیز افرادی پیدا می شدند که در درون حزب و در میان وابسته ترین جریان های ادبی و فرهنگی چشمی به گذشته و هویت خویش داشتند. پیرو سلیمانی ازجملۀ این شاعران تاجیک است که باوجود وابستگی به مرام های حذبی، با هزار رشتۀ نامرئی و پنهان به اصالت های خود می پیوست. در این مقاله، بعد از معرفی مختصر مطالعات انجام شده دربارۀ این شاعر، بحث مفصلی درباره اشعار سلیمانی، از آغاز تا مرحلۀ کمال و پختگی، بیان شده است. در پایان، نگارنده به این نتیجه رسیده که پیرو شاعری است که شعر و هنر خود را در خدمت مقاصد و اهداف سیاسی و حزبی قرار داد و از خلال شعارهای حزبی و سیاسی به مدد طبع وقّاد و ذهن روشن و نوجویش گاه نیز به شعر اصیل و انسانی و به عبارت بهتر، شعر ناب روی آورد. در اشعار اجتماعی، طعم تلخ و گزندۀ طنز این شاعر یادآور اشعار اشرف الدین حسینی و فرخی یزدی است و اگر اجل مهلت می داد و شاعر مراحل پختگی و کمال را پشت سر می گذاشت، قطعاً قله های کشف ناشده ای از شعر تاجیک را فتح می کرد.

اسناد مشابه