تأثیر پلی اتیلن گلیکول بر روی پارامترهای هضمی پوست پسته با استفاده از روش آزمایشگاهی
چکیده
هدف این تحقیق بررسی اثر سطوح مختلف پلی اتیلن گلیکول (6000peg, mw ) بر فراسنجه های تولید گاز، انرژی قابل متابولیسم، گوارش پذیری ماده آلی و ناپدید شدن ماده خشک پوست پسته به روش آزمایشگاهی بود. پلی اتیلن گلیکول در سه سطح صفر ،300 و 600 میلی گرم به ازای هر 300 میلی گرم ماده خشک پوست پسته استفاده شد. میزان گاز تولیدی و قابلیت هضم ماده خشک در ساعات ۲، ٤، ٦، ٨، ١٢، ١٦، ٢٤، ٣٦، ٤٨، ۷۲ و ٩۶ ساعت اندازه گیری و محاسبه گردید. داده های بدست آمده در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تیمارهای حاوی پلی اتیلن گلیکول دارای تولید گاز بیشتری نسبت به تیمار شاهد بودند که این روند تا ساعات آخر انکوباسیون ادامه داشت (05/0p<). تیمارهای حاوی پلی اتیلن گلیکول از لحاظ مقادیر انرژی قابل متابولیسم و قابلیت هضم ماده آلی دارای تفاوت معنی دار با تیمار شاهد بودند (05/0p<). در محاسبه ناپدید شدن ماده خشک، پس از 48 ساعت انکوباسیون، پلی اتیلن گلیکول در سطح 2 گرم بالاترین تجزیه پذیری ماده خشک را داشت (05/0p<). با توجه به نتایج بدست آمده افزایش در تولید گاز و قابلیت هضم ماده خشک نشان دهنده اثرات مثبت پلی اتیلن گلیکول در کاهش اثرات منفی تانن در پوست پسته می باشد.