اثر بیم الکترونی بر ترکیب شیمیایی، فراسنجه های تجزیه پذیری و گوارش پذیری شکمبه ای و پس از شکمبه ای باگاس نیشکر
چکیده
در این مطالعه نمونههای باگاس نیشکر پرتوتابی شده با دوزهای 100، 200 و 300 کیلوگری جهت ارزیابی اثر بیم الکترونی بر ترکیب شیمیایی، فراسنجههای تجزیهپذیری شکمبهای و گوارش پذیری شکمبهای و پس از شکمبهای ماده خشک، الیاف نامحلول در شویندهی خنثی و اسیدی باگاس نیشکر مورد استفاده قرار گرفتند. بدین منظور ابتدا با استفاده از روش کیسههای نایلونی، مقدار 5 گرم از نمونهی آسیاب شده (6 تکرار) به مدت صفر، 2، 4، 8، 16، 24، 48 و 72 ساعت در شکمبهی دو رأس تلیسهی هلشتاین دارای فیستولای شکمبهای انکوبیت شدند و فراسنجههای تجزیهپذیری شکمبهای برآورد شدند. تجزیه آماری دادههای مربوط به فراسنجه های مختلف تجزیهپذیری و تجزیهپذیری مؤثر با استفاده از نرم افزار sas انجام شد. بر اساس نتایج این تحقیق، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی در باگاس نیشکر پرتوتابی شده به لحاظ عددی کاهش یافت، اما میزان الیاف نامحلول در شوینده خنثی در اثر پرتوتابی به طور معنیداری کاهش یافت (05/0p<). بخش سریع تجزیه ماده خشک و بخش سریع تجزیه الیاف نامحلول در شوینده خنثی به طور معنیداری در اثر پرتوتابی افزایش یافت (05/0p<). بخش با پتانسیل تجزیه الیاف نامحلول در شویندهی خنثی با افزایش دوز بیم الکترونی افزایش و در مورد ماده خشک در ابتدا کاهش و سپس در دوز 300 کیلوگری افزایش یافت، هرچند که این تغییرات به لحاظ آماری معنیدار نبود. گوارش پذیری ماده ی خشک در کل دستگاه گوارش در اثر پرتوتابی به طور معنیداری افزایش یافت (05/0p<). گوارش پذیری شکمبهای الیاف نامحلول در شویندهی اسیدی در اثر پرتوتابی با دوز 100 کیلوگری به طور معنیداری افزایش یافت (05/0p<). نتایج این پژوهش نشان داد پرتوتابی الکترونی نقش مؤثری در بهبود ارزش غذایی و گوارش پذیری باگاس نیشکر دارد، لیکن با توجه به عدم تفاوت بین دوزهای پرتوتابی، دوز 100 کیلوگری قابل توصیه است.