ارزیابی برخی صفات فیزیولوژیکی در جمعیت هایی از aegilops triuncialis تحت تنش خشکی
چکیده
به منظور ارزیابی فیزیولوژیکی تحمل به تنش خشکی درجمعیت هایی از گونه aegilops triuncialis، آزمایشی در شرایط گلخانه بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1390 اجرا شد. سه رژیم آبیاری بهصورت آبیاری کامل، آبیاری تا مرحله تورم سنبله و آبیاری تا مرحله 50 درصد ظهور سنبله بهعنوان سطوح عامل اول و هشت جمعیت مختلف از a. triuncialis بهعنوان سطوح عامل دوم در نظر گرفته شدند. مؤلفه های فلورسانس کلروفیل (fm، (fv/fm و تعداد روزنه با افزایش تنش خشکی کاهش یافت. کاهش قابل ملاحظه ای در محتوای کلروفیل و میزان کارتنوئید برگ در شرایط تنش خشکی بهویژه در تنش مرحله تورم سنبله مشاهده شد. همچنین وقوع تنش خشکی موجب کاهش 26 درصدی در محتوای نسبی آب برگ نسبت به شرایط بدون تنش گردید. میزان هدایت روزنه ای نیز در تنش مرحله تورم سنبله 46 درصد و در مرحله 50 درصد ظهور سنبله 55 درصد کاهش یافته، اما میزان پرولین افزایش پیدا کرد. در شرایط کم آبی در مرحله ظهور سنبله، جمعیت های هوراند، مرند و ماکو از نظر محتوی نسبی آب برگ نسبت به سایر جمعیت ها برتری نسبی داشتند و می توان آنها را بهعنوان جمعیت های متحمل به تنش خشکی برای مطالعات بعدی معرفی نمود.