اثربخشی ترسیمگری گروهی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان فزون کنش-پرخاشگر
چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی ترسیمگری گروهی بر کاهش پرخاشگری دانشآموزان پسر دارای اختلال نارسایی توجه/ فزونکنشی و با طرح آزمایشی دوگروهی با پیشآزمون و پسآزمون انجام شد. 24 دانشآموز به صورت نمونهبرداری چندمرحلهای از بین کل دانشآموزان فزون کنش-پرخاشگر مدارس ابتدایی ناحیه 3 شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 94-93 به عنوان گروه نمونه انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش وکنترل گمارش شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس کانرز معلمان (کانرز، 1997) و مقیاس پرخاشگری رابطه ای و آشکارکودکان دبستانی (شهیم، 1385) بود. برنامه مداخله براساس پروتکل مارتین (2009) در 9 جلسه 60-45 دقیقهای و دو بار در هفته اجرا شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد ترسیمگری گروهی پرخاشگری جسمانی، رابطهای، و واکنشی کلامی- فزون کنشی دانشآموزان مبتلا به اختلال فزون کنشی را کاهش میدهد. بنابراین میتوان از ترسیمگری گروهی برای کاهش پرخاشگری دانشآموزان فزون‌کنش- پرخاشگر در همه سطوح بهره گرفت.