مقایسه نیروهای عکس العمل زمین، تغییرات مرکز فشار و مرکز جرم بدن در پایان راه رفتن ارادی، نیمه ارادی و غیرارادی مردان جوان سالم

بهروز تیموریان، behrooz teymourian mirdamad, razan jonobi, shahid keshvari sport complex, department of physical education and sport sciences, kharazmi university, tehran, iranتهران، میرداماد، رازان جنوبی، مجموعه آموزشی ورزشی شهید کشوری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران حیدر صادقی، heydar sadeghi mirdamad, razan jonobi, shahid keshvari sport complex, department of physical education and sport sciences, kharazmi university, tehran, iran.تهران، میرداماد، رازان جنوبی، مجموعه آموزشی ورزشی شهید کشوری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران محمد شریعت زاده جنیدی، mohammad shariatzade joneydi sport sciences research institute of iranپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی ایران

چکیده

هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر مقایسه نیروهای عکس العمل زمین، تغییرات مرکز فشار و مرکز جرم بدن در پایان راه رفتن ارادی، نیمه ارادی و غیرارادی مردان جوان سالم بود. روش ها: در این تحقیق 12 مرد سالم شرکت نمودند و آزمودنی ها پایان راه رفتن را در سه الگوی مختلف اجرا کردند. با استفاده از دستگاه آنالیز حرکت و صفحه نیروسنج، متغیرهای نقطه اوج نیروها در دو جهت قدامی-خلفی و عمودی در هر دو اندام، زمان رسیدن تا نقاط اوج و میانگین نیروهایی که هر اندام در هر دو جهت به زمین وارد می کند، میزان جابجایی مرکز فشار در دو جهت داخلی خارجی و قدامی خلفی برای هر اندام و مرکز فشار کل و همچنین جابجایی مرکز جرم در هر سه صفحه حرکتی موردمحاسبه قرار گرفتند. برای تحلیل آماری از آزمون اندازه گیری تکرارهای مکرر در سطح معناداری 0.05≥p استفاده شد. یافته ­ها: نتایج تفاوت معناداری در متغیرهای نیروی اوج قدامی-خلفی اندام پیشرو، زمان رسیدن به اوج نیروی قدامی-خلفی اندام پیشرو، میانگین نیروهای قدامی-خلفی اندام پیشرو، نیروی اوج قدامی-خلفی اندام دنباله رو، نیروی عمق اندام پیشرو، جابجایی مرکز فشار اندام پیشرو در جهت داخلی-خارجی و جابجایی عمودی مرکز جرم، بین الگوهای مختلف پایان راه رفتن را نشان داد (0.05≥p). نتیجه ­گیری: احتمال افتادن یا برخورد منجر به آسیب در حال راه رفتن، موقعی که یک توقف غیرمنتظره مورد نیاز باشد، افزایش می یابد، ازاین رو هماهنگی بیشتری بین سیستم عصبی-عضلانی نیاز است.