بررسی تغییرات فصلی پرولین، قندهای محلول و محتوای یونی در گیاه رمس (hammada salicornica) در شرایط متفاوت خاکی در منطقه بافق، استان یزد
چکیده
این تحقیق اثر همزمان تغییرات فصلی و شرایط متفاوت خاکی در منطقه بافق در استان یزد را بر مقدار پرولین، قندهای محلول و محتوای یونی در گیاه رمس مورد بررسی قرار میدهد. گیاه رمس در منطقه بافق بهطور همزمان در سه رویشگاه و در شرایط خاکی متفاوت رویش دارد. اولین رویشگاه (هاماد) دارای خاک خیلی شور و سختلایههای گچی-نمکی است. دومین رویشگاه (پلایا) دارای خاک خیلی شور و سفره آب زیرزمینی بالا است. در رویشگاه سوم (شنی) گیاه رمس به همراه گونههای شن دوست بر روی تپههای ماسهای رویش دارد. نمونهبرداری با پنج تکرار و در چهار فصل انجام شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار پرولین بهاندازه mg/gwt 5/2 در فصل پاییز و در رویشگاه شنی و کمترین آن بهمقدار mg/gwt 1 در فصل زمستان و در رویشگاه هامادا بهدست آمد. حداکثر میزان تجمع قندهای محلول به مقدار mg/gdw5/2 در فصل تابستان در دو رویشگاه شنی و پلایا و کمترین آن بهمقدارmg/gdw 87/0 در رویشگاه شنی در فصل زمستان مشاهده شد. بیشترین میزان تجمع یون سدیم در فصل تابستان در رویشگاه هامادا به مقدارmeq/l 42 و کمترین آن در فصل زمستان در رویشگاه شنی بهمقدار meq/l64/0 مشاهده شد. بیشترین مقدار پتاسیم در فصل تابستان بهمقدارmeq/l 31 در دو رویشگاه هامادا و شنی و کمترین آن به مقدارmeq/l 6/0 در فصل زمستان در هر سه رویشگاه بهدست آمد. بیشترین مقدار نیتروژن به مقدار 6/2 درصد در رویشگاه هامادا و کمترین آن بهمقدار 1/1 درصد در فصل زمستان در رویشگاه هامادا دیده شد. تفاوت معنیداری بین سه رویشگاه در مقدار نیتروژن در دو فصل تابستان و پاییز دیده نشد. بنابراین نتیجهگیری شد که مهم ترین پاسخ فیزیولوژیکی گیاه رمس در شرایط محیطی افزایش جذب سدیم و پتاسیم جهت تنظیم پتانسیل اسمزی در گیاه است. همچنین نتیجهگیری شد که پاسخ فیزیولوزیکی گیاه رمس به تنشهای محیطی به زمان رویش، نوع تنش و عکسالعمل متقابل آن ها بستگی دارد.