آسیب شناسی شعر شیعی در ادب عربی (مطالعه ی موردی: غلوّ)
چکیده
غلوّ برخی از شاعران عرب در ستایش یا سوگ اهل بیت (ع) و بزرگان شیعه، نیازمند بازکاوی و نقد منصفانه است. این پژوهش، بر آن است تا ضمن نگاهی گذرا به اهمیّت آسیب شناسی شعر چنین شاعرانی، به مطالعهی موردی پدیده «غلوّ» در شعر ایشان بپردازد. یافتههای اساسی این جستار نیز در این نهفته است که وجود یک بیت یا حتی یک قصیده نمی تواند پشتوانه محکم نقدی و منطقی برای صدور حکم غلو در عقیده و اندیشه این شاعران باشد. افزون بر این، در ارائهی احکام نقدی در این زمینه، لازم است که ضمن شناخت اوضاع سیاسی، دینی و فرهنگی روزگار آن شاعران، دسیسه ها و کینهتوزیهای برخی از اصحاب تاریخ، ادب، سیاست و عقیده را نسبت به ادبیات شیعه مورد تأمّل قرار داد. از سوی دیگر، ضروری است که در تحلیل شعر این شاعران متعهّد، مرز میان مبالغه های مقبول و مشهور ادبی و بلاغی با مبالغههایی که از نظر عقلی و دینی، غیرممکن است نیز تفکیک شود.