ضرورت تصحیح دوباره دیوان امیر خسرو دهلوی
چکیده
امیرخسرو دهلوی، طوطی زبانآورِ هند، از شاعران بنام پارسیگوی (651 هند- 725دهلی) است، شکی نیست که بزرگترین شاعر شبه قاره هند امیرخسرو است که برخی وی را سعدی هندوستان نامیدهاند. او در نظم و نثر پارسی توانایی کامل داشت و از استادان این فن به شمار میرود. دیوان غزلیات امیرخسرو بارها در شبه قاره و ایران به چاپ رسیده است. چاپهای تهران م. درویش و سعید نفیسی مورد عنایتِ اقبال صلاحالدین در تصحیح بعدی از دیوان غزلیات امیرخسرو در لاهور قرار گرفت که به سبب نایافت بودن آن در ایران، محمد روشن همان کارِ اقبال صلاحالدین را با ویراست جزئی به چاپ رسانید. این تصحیح که امروزه به عنوان منبع پژوهش پژوهشگران مورد استفاده است، خطاهایی درکتابت و اشکالات اساسی کوچک و بزرگی دارد که پس از بررسی ژرف در دیوان و تطبیق با نسخههای بسیار معتبر، بازنگری و تصحیح دوباره آن ضروری به نظر میرسد. در این پژوهش نمونه هایی از این گونه اشکالات همراه با ابیات و اشعار نویافته نمایانده شده است.