تاثیر ۱۲ هفته تمرینات مقاومتی بر بیان ژن mtnr۱b در پانکراس و سطوح انسولین و گلوکز رت های دیابتی نوع ۲
رحمان سوری، rahman soori dept. of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran, tehran, iran1- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد رشیدی، mohammad rashidi dept. of physical education, semnan branch, islamic azad university, semnan, iran2- گروه تربیت بدنی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران سیروس چوبینه، sirous choobineh dept. of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran, tehran, iran1- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی اصغر رواسی، ali asghar ravasi dept. of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran, tehran, iran1- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران کاظم باعثی، kazem baesi hepatitis and aids department, pasteur institute of iran, tehran, iran3- گروه هپاتیت و ایدز، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران علی رشیدی پور، ali rashidy-pour researech center of physiology, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران
چکیده
هدف: دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است، ولی اخیراً مشخص شده است که ژن mtnr1b با میزان ابتلا به دیابت نوع2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر12 هفته تمرینات مقاومتی بر بیان ژن mtnr1b و گلوکز و انسولین ناشتا در رت های نر ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع بنیادی و روش آن تجربی می باشد. در این مطالعه از 30 سر رت نر نژاد ویستار با محدوده وزنی 20±220گرم استفاده شد. در طول دوره در شرایط استاندارد یعنی دمای 3±22سانتی گراد و رطوبت 45درصد و دوره های 12 ساعته متوالی نور و تاریکی نگهداری شدند. رت ها به سه گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی و کنترل دیابتی با تمرینات مقاومتی تقسیم شدند. القای دیابت از طریق محلول نیکوتین آمید و stz انجام شد و برنامه تمرینی مقاومتی به مدت 12 هفته به تعداد 5 جلسه در هفته در قالب 3 دوره با 6 تکرار در دوره انجام گرفت. همه رت ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح شدند. یافته ها: برنامه تمرینی به کاهش معنی دار سطوح گلوکز ناشتا در گروه دیابتی مقاومتی نسبت به گروه دیابتی کنترل منجر شد (05/0>p). بر خلاف گلوکز، 12 هفته تمرین ورزشی به افزایش معنی دار سطوح سرمی انسولین نسبت به مقادیر آن در قبل از اعمال تمرینات مقاومتی در گروه تمرینی دیابتی منجر شد (05/0>p). از طرفی، اجرای تمرینات مقاومتی بیان ژن mtnr1b را به میزان 93 درصد نسبت به گروه کنترل دیابتی کاهش داد (05/0>p). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دادکه دوازده هفته ورزش مقاومتی به افزایش معنی دار انسولین سرم، کاهش معنی دار گلوکز خون و کاهش معنی دار بیان ژن mtnr1b در بافت پانکراس نسبت به گروه کنترل دیابتی منجر می شود
مقدمه: سسترین-2 و IL-17 نقش مهمی در حفظ هموستاز متابولیک دارند، اما پاسخ آن‌ها به تمرینات ترکیبی در افراد دارای چاقی شکمی به‌طور دقیق مشخص نیست. هدف این مطالعه بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات ترکیبی بر سطوح سرمی سسترین-2، IL-17 و مقاومت به انسولین در مردان میانسال دارای چاقی شکمی بود.ر
هدف: دیابت نوع 2 یک بیماری چند‌علتی است، ولی اخیراً مشخص شده است که ژن MTNR1B با میزان ابتلا به دیابت نوع2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر12 هفته تمرینات مقاومتی بر بیان ژن MTNR1B و گلوکز و انسولین ناشتا در رت‌های نر ویست
مقاله۲۰۱۹دانش و تندرستیMohammad Rashidi*1، Mojtaba Eizadi2
مقدمه: ژن MTNR1B با میزان ابتلا به دیابت نوع 2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر 12 هفته تمرینات تناوبی شدید بر بیان ژن MTNR1B و گلوکز و انسولین ناشنا در رت‌های نر ویستار مبتلا‌به دیابت نوع 2 است.مواد و روش‌ها: دراین مطالعه
مقاله۲۰۱۶دانش و تندرستیMohammad Rashidi1، Rahman Soori2، Sirous Choobineh3، Ali Asghar Ravasi4
مقدمه: دیابت نوع 2 بیماری مزمنی است که با سرعت هشداردهنده‌ای در جهان در حال گسترش است. اگرچه دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است، ولی اخیراً مشخص شده است که ژن MTNR1B با میزان ابتلا به دیابت نوع2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهد. هدف از این مطالعه بررسی
مقالهدانش و تندرستیmohammad rashidi1 1- dept. of exercise physiology, alborz compus, tehran university, tehran, iran.، rahman soori2 2- dept. of exercise physiology, college of physical education and sport sciences, tehran university, tehran, iran.، sirous choobineh3 3- dept. of exercise physiology, college of physical education and sport sciences, tehran university, tehran, iran.، ali asghar ravasi4 4- dept. of exercise physiology, college of physical education and sport sciences, tehran university, tehran, iran.
مقدمه: دیابت نوع 2 بیماری مزمنی است که با سرعت هشداردهنده ای در جهان در حال گسترش است. اگرچه دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است، ولی اخیراً مشخص شده است که ژن mtnr1b با میزان ابتلا به دیابت نوع2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. هدف از این مطالعه بررسی
مقدمه: دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است.مطالعه تجربی حاضر با هدف تعیین اثر 6 هفته تمرین مقاومتی بر بیان GLP1 در بافت پانکراس و همچنین سطوح گلوکز و انسولین در رت های دیابتی نوع 2 انجام گرفت.روش کار: : جامعه آماری را کلیه رت های نر ویستار انستیتو پاستور ایران تشکیل داده اند که از