اثر فعالیت هوازی بیشینه بر تغییرات بیومارکر های انقباضی میوکارد ( ck-mbو ctni) در مردان میانسال مبتلا به سندروم متابولیک

مصطفی سلمانی پور، mostafa salmani pour msc of sport physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of guilan, rasht, iranکارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران جواد مهربانی، javad mehrabani assistant professor, phd of sport physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of guilan, rasht, iranاستادیار، دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مهدی مقرنسی، mehdi mogharnasi associate professor, phd of sport physiology, university of sistan and baluchestan, zahedan, iranدانشیار، دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران رستگار حسینی، rastegar hoseini phd candidate of sport physiology, department of sport sciences and physical education, kermanshah branch, islamic azad university, kermanshah, iranدانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ارسلان دمیرچی، arsalan damirchi professor, phd of sport physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of guilan, rasht, iranاستاد، دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

چکیده

چکید ه مقدمه و هدف: بیومارکر های قلبی، از جمله عواملی هستند که برای شناسایی آسیب سلول های قلبی به کار برده می شوند و سطوح بالای تغییرات بیومارکر های انقباضی میوکارد، میزان مرگ و میر را در بیماران مبتلا به سندروم متابولیک تشدید می کند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر فعالیت هوازی بیشینه بر تغییرات بیومارکر های انقباضی میوکارد ( ck-mbو ctni) در مردان میانسال مبتلا به سندروم متابولیک می باشد. مواد و روش ها: 9 مرد بیمار با سابقه ی بیماری سندروم متابولیک و 8 مرد، آزمون ورزشی بالک (سرعت ثابت 3/5 کیلومتر بر ساعت و شیب هر دقیقه یک درجه افزایش می یابد) را اجرا کردند. نمونه های خونی قبل، بلافاصله، یک و 24 ساعت پس از فعالیت گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها با کمک آزمون tمستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر برای زمان های مختلف صورت گرفت. نتایج: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، یک جلسه فعالیت هوازی بیشینه، باعث افزایش معنی دار مقادیر سرمی ctni و ck-mb می شود. مقادیر سرمی ck-mb بین دو گروه، اختلاف معنی داری نشان داد (032/0>p)؛ اما مقادیر سرمی ctni بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (05/0≤p). نتیجه گیری: فعالیت هوازی بیشینه باعث افزایش مقادیر سرمی ctni و ck-mb می‎شود که ممکن است ناشی از ماهیت فعالیت هوازی و آسیب عضله به دلیل فعالیت شدید عضلانی در این تمرین ها باشد؛ بنابراین رعایت ملاحظات تمرینی برای کاهش نشانه های سندروم متابولیک توصیه می شود.