مقاله

ضایعات ناخن در کودکان مبتلا به بیماری دست، پا و دهان

قاسم رحمت پور رکنی، ghasem rahmatpour rokni department of dermatology, school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranگروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران محمدصادق رضایی، mohammad sadegh rezaii department of pediatrics, school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranگروه بیماری های کودکان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران محمد خادملو، mohammad khademloo department of epidemiology and biostatistics, school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranگروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مهناز شریفیان، mahnaz sharifian department of pathology, school of medicine, babol university of medical sciences, babol, iranگروه آسیب شناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران سامان درزی، saman darzi school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

زمینه و هدف: بیماری دست، پا و دهان (hand foot mouth disease [hfmd])، سندرمی مسری است که توسط ویروس های روده ای از خانواده ی پیکورناویریده ایجاد می شود. با توجه به اهمیت و کم بودن مطالعات درباره ی این بیماری و بروز ضایعات ناخنی در آن، مطالعه ی حاضر با هدف تعیین فراوانی انواع ضایعات ناخنی در کودکان مبتلا به بیماری دست، پا و دهان انجام شد. روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی، 84 کودک مبتلا به hfmd مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان بوعلی سینای شهر ساری در سال 94-1393، به روش تمام شماری انتخاب شدند. تشخیص hfmd، براساس یافته های بالینی توسط متخصص پوست یا متخصص اطفال گذاشته شد. محل بروز ضایعات پوستی، ثبت و برای کودکان واردشده به مطالعه، معاینات ناخن از جهت بررسی انواع ضایعات ناخنی در فواصل زمانی 2، 4، 6 و 8 هفته بعد از شروع بیماری انجام و محل درگیری ضایعه ی ناخنی به تفکیک انگشتان دست و پا و نوع درگیری ضایعات ناخنی ثبت شد. یافته ها: از 84 نفر بیمار با میانگین سنی± انحراف معیار 5/19±2/38 ماه، 3/58% مذکر بودند. 30 نفر (7/35%)، درگیری ناخن دست و 31 نفر (9/36%)، درگیری ناخن پا داشتند. شیوع onychomadesis در 4 هفته نسبت به 2 هفته پس از شروع بیماری (5/15% در مقابل 2/1% و 001/0>p) و در 6 هفته نسبت به 4 هفته پس از شروع بیماری (8/29% در مقابل 5/15% و 001/0=p)، با ارتباط معنی داری افزایش یافته بود اما شیوع آن در 8 هفته نسبت به 6 هفته پس از شروع بیماری، با ارتباط معنی داری کاهش یافته بود (9/17% در مقابل 8/29% و 007/0=p). نتیجه گیری: با توجه به شیوع نسبتاً بالای ضایعات ناخنی در کودکان مبتلا به hfmd لازم است آموزش همگانی درباره ی انواع علائم و عوارض hfmd، از جمله ضایعات ناخنی این بیماری، داده شود.

اسناد مشابه