بررسی اثر بافت وفاصله انتقال بر انتشارپذیری نیترات در خاک ماسه ای با استفاده از مدل های بریگهام، فرید – کامبرنوس و کد cxtfit
چکیده
افزایشاستفادهازکودهایازتهبه دلیل پویایی زیاد نیترات در خاک تهدیدی جدی برای آبهای زیرزمینی و در نتیجه سلامت انسان است. هدف از این پژوهش بررسی مقادیر انتشارپذیری نیترات در خاکهای ماسهای درشت، متوسط و ریز در فواصل انتقال 20، 40 و 80 سانتیمتری در شرایط آزمایشگاهی با سه مدل بریگهام، فرید – کامبرنوس و کد cxtfit میباشد.بهاین منظور محلول نمک خالص نیترات پتاسیم به عنوان آلاینده پایدار تحت رژیم ماندگار با غلظت 160 میلیگرم برلیتر به ستونهای خاک اضافه شد، سپس به منظور استخراج پارامترهای مورد نیاز سه مدل مذکور، غلظت نیترات خروجی در حجمهای تخلخل متفاوت اندازهگیری و منحنی رخنه برای هر ستون رسم گردید. نتایج نشان داد در هر سه مدل با افزایش متوسط فاصله انتقال در ماسه درشت و متوسط، مقدار انتشارپذیری نیترات بیشتر شد. در فواصل انتقال مختلف، مقادیرانتشارپذیری برای ماسه ریز از 09/0 تا 06/3 سانتیمتر، ماسه متوسط 23/0 تا 6/1 سانتیمتر و ماسه درشت 43/0 تا 18/2 سانتیمتر ، محاسبه شد. اما در ماسه ریز مدلهای بریگهام وcxtfit کاهش مقدار انتشارپذیری با افزایش فاصله انتقال را نشان دادند. همچنین مشخص شد که در ماسه ریز با کم شدن فاصله انتقال، مدل بریگهام و cxtfit نتایج مطلوبتری را نشان میدهند.