اثر استفاده از تغذیه مکمل در اواخر آبستنی و اوایل دوره ی شیردهی میش های شکم اول زایش لری بختیاری بر رشد بره ها
چکیده
هدف این تحقیق، بررسی اثر استفاده از دانه جو در جیره اواخر دوران آبستنی و اوایل دوران شیردهی میشهای شکم اول زایش لری بختیاری بر عملکرد تولیدی آنها بود. تعداد 32 رأس میش آبستن شکم اول زایش به طور تصادفی به دو گروه مساوی شاهد (جیره معمول در دامداری) و تیمار مکمل (جیره معمول در دامداری بعلاوهی 400 گرم دانه جو به ازای هر رأس میش در روز، در 7 تا 13 روز پایانی دوره آبستنی و 10 روز ابتدایی دوران شیردهی) تقسیم شدند. وزن تولد برهها اندازهگیری شد. همچنین جنس و نوع تولد برهها و مرگ و میر آنها ثبت شد. هر میش در هنگام زایمان جهت تعیین وجود سختزایی مورد مشاهده مستقیم قرار گرفت. وزن 10 روزگی، یک ماهگی و 4 ماهگی (شیرگیری) برهها اندازهگیری شد. افزایش وزن روزانه از تولد تا 10 روزگی، از تولد تا یک ماهگی و از تولد تا شیرگیری مورد محاسبه قرار گرفت. از نظر وزن تولد برهها بین تیمارها تفاوت معنیدار وجود نداشت. در هیچ یک از میشهای دو تیمار، سختزایی مشاهده نشد. میانگین افزایش وزن روزانه برهها از تولد تا 10 روزگی (01/0>p) و از تولد تا یک ماهگی (05/0> p) در برههای تیمار مکمل بالاتر از برههای تیمار شاهد بود. بین دو تیمار از نظر میانگین افزایش وزن روزانه برهها از تولد تا شیرگیری تفاوت معنیدار وجود نداشت امّا برههای دوقلو در تیمار مکمل برتر از برههای دوقلو در گروه شاهد بودند (05/0>p). هر چند که وزن شیرگیری برهها در تیمار مکمل بالاتر از تیمار شاهد بود اما اختلاف بین آنها معنیدار نبود.