نتایج کوتاه مدت تزریق اندوسکوپیک مخلوط سوسپانسیون سلول های هسته دار خون محیطی وپلاکت ها در درمان ریفلاکس ادراری در بالغین

ملیحه کشوری، malihe keshvari assistant professor, department of urology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمشهد: دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران دارویش حمیدی علمداری، dariush hamidi alamdari assistant professor, department of biochemistry, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه بیوشیمی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران سلمان سلطانی، salman soltani 3assistant professor, department of urology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران آتنا آقایی، atena aghaee resident in nuclear medicine, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranرزیدنت پزشکی هسته ای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محسن ابراهیمی، mohsen ebrahimi assistant professor, department of emergency medicine, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مسعود یوسفی، masoud yousefi resident in urology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranرزیدنت اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

سابقه و هدف: ریفلاکس ادراری یکی از شایع ترین بیماری های اورولوژیک است که پزشکان با آن مواجه هستند. در سال های گذشته در صورت نیاز به اقدام مداخله ای در ریفلاکس، کاشت مجدد حالب به مثانه تنها اقدام ممکن بود. اخیراً تزریق اندوسکوپیک مواد (bulking agent) مختلفی به عنوان درمان مطرح شده اند. هدف از این مطالعه بررسی میزان تأثیر و عوارض احتمالی تزریق سوسپانسیون سلول های هسته دار خون محیطی و پلاکت ها در درمان ریفلاکس ادراری بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که در سال های 91تا94 در بیمارستان امام رضا(ع) مشهدانجام شده است، 17 بیمار بالغ به صورت تصادفی انتخاب شدند و پس از انجام vcugاولیه تحت تزریق اندوسکوپیک قرار گرفتند. سپس بیماران سه ماه بعد با کنترل علائم بالینی، کشت ادرار و انجام vcug مورد بررسی قرار گرفتند. در صورت باقی ماندن ریفلاکس تزریق مجدد سه ماه بعد برای بیماران انجام شد. یافته ها: دراین مطالعه 17 بیمار شرکت داشتند که شامل 13 خانم و 4 آقا بودند. میانگین سنی بیماران 9/4 ± 8/22 سال بود. در بررسی کوتاه مدت (سه ماهه) بعد از تزریق، میزان پاسخ دهی 89 درصد درمان ریفلاکس ادراری در بین کل واحدهای کلیوی مشاهده شد که بعد از تزریق دوم که در 2 بیمار انجام شد، این میزان موفقیت به 94 درصد افزایش یافت. هم چنین هیچ گونه عارضه ماژور اورولوژیکی نیز مشاهده نگردید. استنتاج: در این مطالعه مداخله ای نتایج کوتاه مدت حاکی از موثر بودن تزریق اندوسکوپیک مخلوط سوسپانسیون سلول های هسته دار خونی و پلاکت هادر کنترل ریفلاکس ادراری بالغین می باشد.