اثربخشی خانواده درمانی ساختاری بر تعارضات زناشویی، سبک های اسناد و بهزیستی اجتماعی
چکیده
هدف اصلی نظریه های خانواده درمانی تمرکز بر تعارضات زناشویی بوده است. با این وجود تعارضات زناشویی، موضوعی پیچیده باقی مانده است. خانواده درمانی ساختاری یک رویکرد اساسی در بین نظری های سیستماتیک خانواده می باشد که بر ایجاد یک سلسله مراتب سازمانی سالم در سیستم خانواده تاکید دارد. در دیدگاه سیستمی، تعارض را ناشی از هر نوع تنازع بر سر تصاحب پایگاه و منابع قدرت در بین زوج ها می داند. اسنادهای علی و بهزیستی اجتماعی نیز توجه زیادی را در تحقیقات خانواده درمانی به خود معطوف داشته است. در این تحقیق نیمه آزمایشی، 25 زن با تعارضات زناشویی شدید و با روش جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. متغیر مستقل خانواده درمانی ساختارگرایی مینوچین بود. پرسشنامه های تعارضات زناشویی، سبک اسناد و بهزیستی اجتماعی در مراحل پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری بر روی آزمودنیها اجرا گردید. نتایج آزمون فریدمن و اندازه گیری مکرر نشان داد که رویکرد ساختارگرایی مینوچین به طور موثر و معنادار تعارضات زناشویی را کاهش داد. پیوستگی اجتماعی(که یکی از پنج زیر مقیاس بهزیستی اجتماعی می باشد) را افزایش داد و باعث افزایش معنادار سبک اسناد پایدار و سبک اسناد cpcn (نمره مثبت ترکیبی منهای نمره منفی ترکیبی ) آزمودنیها گردید.