مقاله

بررسی پراکندگی فضایی سرطان های خون با تأکید بر عوامل محیطی (آب و هوا) با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی geographic information system (gis) مطالعه ی موردی: مبتلایان به بیماری سرطان خون در شهرستان های تابعه ی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال های ۸۹-۱۳۸

مرجان عابدی، دانشجوی دکتری، گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران زهرا روانخواه، پزشکی عمومی، معاونت پیش گیری از بیماری های غیر واگیر، مرکز بهداشت استان اصفهان، اصفهان، ایران المیرا محمدی، دانشجوی دکتری، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکده ی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران زهره خسروی دهقی، کارشناس ارشد علوم سلولی- مولکولی، گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران علیرضا معافی، دانشیار، بخش آنکولوژی اطفال، بیمارستان سیدالشهدا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران بنت الهدی یزدانبخش، دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ی علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: شیوع لوسمی در استان های شمال غرب و مرکز کشور، شامل استان اصفهان بیشتر از سایر نواحی است. از آن جایی که این سرطان یک سرطان چند عاملی است و در 90 درصد موارد اتیولوژی آن ناشناخته می باشد، پژوهش حاضر با نمایش پراکندگی فضایی سرطان های خون در استان اصفهان، بررسی تطبیقی پراکنش بیماری با شرایط اقلیمی و ارایه ی آن به صورت نقشه، با هدف بررسی پراکندگی سرطان های خون در انواع آب و هوا در گستره ی استان در بین سال های 89-1385 انجام شد. روش ها: آمار بیماران مبتلا به لوسمی در استان اصفهان در بین سال های 89-1385 از مرکز بهداشت استان دریافت گردید. پس از پالایش داده ها، محاسبه ی نسبت مبتلایان به تفکیک سن، جنس، سال ابتلا و شهرستان انجام گرفت. همچنین، با استفاده از نرم افزار arcgis نسخه ی 10، پراکندگی فضایی بیماران بر روی هر یک از الگوهای اقلیم مشخص شد. یافته ها: شهرستان های سمیرم، فریدونشهر و برخوار پرخطرترین شهرستان های استان از نظر ابتلا به لوسمی بودند. سال 1388 سال اوج ابتلا بود. نتیجه گیری: بیشترین میزان شیوع این بیماری (03762/0 نفر در کیلومتر مربع) در مناطق دارای آب و هوای نیمه خشک میانی و کمترین آن در منطقه ی آب و هوایی خشک شدید قرار دارد.

اسناد مشابه