تأثیر هشت هفته تمرین در آب بر فاکتور ۸ و زمان انعقاد خون (ptt) در مردان مبتلا به هموفیلی

مرضیه سطانی، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مهدی کارگر فرد، دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مریم نادی، دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مهدی حسینی، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: کمبود فاکتورهای انعقادی و تأخیر در زمان انعقاد خون (partial thromboplastin time یا ptt) در پی یک خون ریزی، از جمله مشکلات اساسی بیماران مبتلا به هموفیلی محسوب می شود. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، بررسی تأثیر تمرین در آب بر فاکتور 8 و ptt در بیماران مبتلا به هموفیلی بود. روش ها: در این مطالعه ی نیمه تجربی، با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه شاهد، 20 مرد مبتلا به هموفیلی مراجعه کننده به بیمارستان سیدالشهدای اصفهان به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (10 نفر) و شاهد (10 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه ورزش درمانی در آب، به مدت 8 هفته و هر هفته در سه جلسه ی 45 تا 60 دقیقه ای به تمرین در آب پرداختند؛ در حالی که گروه شاهد در این مدت هیچ گونه فعالیت ورزشی را تجربه نکردند و فقط پی گیری شدند. سطح فاکتور 8 و ptt آزمودنی ها با نمونه گیری خون در ابتدا و پس از مداخله اندازه گیری گردید و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 8 هفته تمرین در آب کاهش معنی داری در میزان ptt افراد گروه تجربی نسبت به گروه شاهد ایجاد نمود (002/0 = p)، در واقع، زمان انعقاد خون در گروه تجربی از 90/80 به میزان 20/74 ثانیه کاهش داشت؛ در حالی که گروه شاهد کاهش معنی داری را نشان نداد (پیش آزمون = 20/77 و پس آزمون = 50/79 ثانیه). میزان تغییرات در سطح فاکتور 8 معنی دار نبود. سطح فاکتور 8 در گروه تجربی از میزان 6/1 به 1/2 واحد بین المللی بر دسی لیتر افزایش یافت، اما این یافته ها از نظر آماری معنی دار نبود (050/0 < p). نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که تمرین در آب می تواند باعث کاهش معنی داری در زمان انعقاد خون بیماران مرد مبتلا به هموفیلی گردد.