مقاله

مقایسه ی اثر پماد جنتامایسین و موپیروسین در موضع خروجی کاتتر بر بروز پریتونیت در بیماران دیالیز صفاقی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: پریتونیت مهم ترین عارضه ی دیالیز صفاقی است. شایع ترین علت پریتونیت عفونت محل خروج کاتتر است. تاکنون مطالعات متعددی تأثیر پروفیلاکتیک مصرف موضعی موپیروسین در محل خروجی کاتتر را بر بروز پریتونیت اثبات کرده است. با توجه به گزارش مقاومت دارویی نسبت به موپیروسین در چند مطالعه و نیز بروز موارد عفونت خروجی کاتتر با ارگانیسم های گرم منفی، این مطالعه جهت مقایسه اثر پیش گیری کننده ی جنتامایسین با موپیروسین بر روی بروز پریتونیت و عفونت های محل خروجی کاتتر در بیماران تحت دیالیز صفاقی انجام شد. روش ها: در این کارآزمایی بالینی شاهددار دو سو کور، 121 بیمار تحت دیالیز صفاقی در دو گروه دریافت کننده ی پماد جنتامایسین و موپیروسین به مدت 6 ماه از نظر بروز پریتونیت و عفونت محل خروج کاتتر بررسی شدند. اطلاعات به دست آمده به وسیله ی نرم افزار spss با آزمون های آماری 2 χ، student-t و logistic regression مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: پس از 6 ماه، 8 مورد پریتونیت در گروه جنتامایسین گزارش شد؛ در حالی که هیچ موردی از پریتونیت در دریافت کنندگان موپیروسین دیده نشد (03/0 = p). عفونت محل خروجی کاتتر در گروه جنتامایسین در ماه های چهارم و پنجم 2/4 و 3/3 برابر گروه موپیروسین بود (0001/0 = p). نتیجه گیری: باتوجه به نتایج به دست آمده، پماد جنتامایسین 1/0 درصد در مقایسه با پماد موپیروسین 2 درصد در پیش گیری از عفونت محل خروجی کاتتر و کاهش بروز پریتونیت مؤثر نبوده است و به عنوان جایگزین توصیه نمی گردد.

اسناد مشابه